De laatste dag(en).

20. mrt, 2018

Vanochtend heeft mijn schat me laten uitslapen. Wel heel lief. Daarna snel alles doen en nog eens nalopen.

Lunchen en op naar het Amstelland Ziekenhuis.

Daar de kast ingericht nog een keer bloedprikken en met mijn schat theedrinken. Kennis maken met de buurvrouw.

Omstreeks 17.00 uur gaat Esther naar huis en moet ik zorgen dat ik eten krijg, stond niet op het lijstje.

Daarna komt een defensie collega binnen die ik nog maar een week ken.

We hadden het er vorige week nog over op de transgenderconferentie Beukbergen.

Jason ligt bij mij op de zaal, recht tegenover me.

Hij krijgt de primeur en ziet mij openlijk en publiekelijk lopen zonder haarwerk en heeft het niet door. Daar wordt je dan best wel een beetje trots van.

Morgen heeft hij de primeur, die als defensie collega, als eerste mijn partner ziet in levenden lijve.

 ’s Avonds belt vriendin Vicky nog even. Dank je Vicky, leidt even af nu mijn rustpunt thuis zit.

 Daarna belt Esther mij nog even, de schat.

Nog even wat dingen doorgenomen en elkaar een goedenacht gewenst.

Schat ik hou van je. Hartje

 

Lieve lezers/ lezeressen dit is dus het echte einde van mijn RLF.

Ik kijk uit naar morgen en ja begin zenuwachtig te worden.

Morgen verder na mijn wedergeboorte.

 

Iedereen tot later.

Liefs.

Inge.

19. mrt, 2018

Eén na laatste dag voor de operatie.

Na de benodigde telefoontjes nog even mijn ogen laten doen, wimpers en wenkbrauwen verven. Daarna nog even met Esther naar Ede wat kleine aankoopjes doen en nog even koffie met appeltaart bij “de Verleiding”.

Vervolgens de sleutel afgegeven bij de buren.

En ja, we zitten net lekker aan de thee met ons beiden en om 14.15 uur slaat het bij mij toe. De zenuwen komen en ik word emotioneel en begin uit het niets te huilen, maar lach vanbinnen, heel apart. Gelukkig is mijn schat bij me en zegt heel rustig “laat lopen, laat je gaan”.

Later samen de koffer inpakken en ze krijgt me weer rustig.

Lekker voor haar koken, ook dat krijgt me rustig.

En vanavond kruip ik weer lekker in haar armen op de bank.En in die heerlijke armen ontspan ik volledig. Ineens geeft ze het toe, ze is een blijvertje. Hartje

Af en toe heb ik die bevestiging nodig, ook al weet ik het diep vanbinnen. We houden van elkaar. 

Ik kruip zo weer in die lekkere armen van haar, en ga lekker op de bank tegen haar aankruipen. Dat geeft zo’n goed en ontspannen gevoel.

Morgen de dag van de opname en ik weet niet of ik dan nog aan bloggen toekom.

 

Liefs,

Inge.

 

#Eengelukkigstel

#opnaarmijnwedergeboorte.

25. feb, 2018

Zaterdag 24 februari.  

’s Ochtends eerst boodschappen doen en nieuwe kussens gehaald voor EHartje en mij. Verder nog wat spulletjes ingeslagen, want ja de datum komt dichter en dichterbij.

’s Middags eindelijk naar mijn lief gereden. Dan nog even A in om te winkelen en ik wilde mijn vingers even laten meten bij de juwelier om in de toekomst toch weer ringen aan te schaffen.

De vingers zijn gemeten, maar nog geen ringen gekocht wel een mooi horloge (toen was het nog voor het werk) maar eerlijk gezegd nog niet weer af gehad. Ook zijn we nog even wezen theedrinken en daarna nog naar een sieradenontwerpster geweest daar hebben we beiden nog een mooi halssieraad gekocht.

Vervolgens zijn we weer lekker uit eten geweest.

 ’s Avonds nog een gezellige avond naar Mariposa, voorlopig mijn laatste keer weer i.v.m. de operatie en het herstel erna. En dit zal de komende weken vaker voorkomen, het “voorlopig mijn laatste keer”.

Bij Mariposa een mooie kaart gekregen met een leuke wens voor mij. Dank je Hellen.Zoals ik je al zei, mijn goud heb ik al gevonden en ze maakt me ontzettend gelukkig.

We hebben een leuke en gezellige avond gehad. Gezellige gesprekken, en gesjoeld. Ja, voor alles is een eerste keer: Inge heeft gesjoeld (voor het eerst in haar leven) en 87 punten al zegt dat mij dan weer helemaal niets.

Iedereen bedankt voor het succes wensen gisteravond.  

Vandaag even niet veel gedaan. Ja, weer afspraken voor het komende weekend. De weekenden samen zijn te kort, maar ben altijd blij bij haar en samen te zijn.

 Schat ik hou van jou.

 Liefs, Inge#eengelukkigstel.

4. feb, 2018

Zaterdag 27 januari.

Al vroeg opgestaan en vroeg aan de rit. Ik zou rond 09:00 uur bij mijn E Hartjezijn (ja, we hadden gezegd dat het langzaam zou komen Lacht)

Het zou een volle, lange maar gezellige dag gaan worden.

Eerst op naar Delft alwaar wij om 11.00 uur een afspraak bij har kapster Vera hadden. Die zou ook naar mijn eigen haar kijken en het contact tussen mij en Vera is gelijk goed. Het voelt 100% goed. Ik krijg goede adviezen. Na mijn herstel van de operatie gaat Vera ook met mijn haar aan de gang. Zij ziet mogelijkheden, dus er is hoop.

Daarna door naar Den Haag. Ik ging nog even damessneakers voor na de operatie aanschaffen, daar hakken dan even moeilijk lopen.

Toen terug naar haar woonplaats A. Naar een van haar vaste kledingwinkels. Want die mooie trui wilde ik ook graag. Wederom, na alle vorige verrassingen, sta ik weer versteld. Deze dames weten van onze relatie. Dit merk ik door de opvang van de dames en de relatiegerichte opmerkingen. Wat een lieve dames. De trui wordt voor mij besteld en E wordt gebeld zodra die binnen is.

Dan door naar de plaatselijke kapsalon. Mijn lief laat het resultaat even zien. Ook daar word ik gelijk gemoedelijk ontvangen en opgevangen. En één van de kapsters heeft het over E als mijn partner. Dus ook daar is het bekend en weer sta ik versteld.

’s Avonds nog een gezellige avond bij Mariposa alwaar ik een nieuw haarwerk aanschaf voor de vrije tijd en het uitgaan.

 

Zaterdag 3 februari.

Ik ga ’s middags naar E om gezellig samen te zijn en samen mijn trui op te halen. Daarna samen boodschappen doen.

En toen kwam voor mij de verrassing der verrassingen. Tijdens het rijden praten we over welke dagen zij verlof heeft genomen voor de SRS-operatie (Sex Reassignment Surgery). En wat ik al wist ze komt de zondag voor de opname al logeren, zodat we nog een paar dagen samen zijn.

Op dinsdag 20 maart brengt zij me naar het Amstelland Ziekenhuis. Zij brengt me ook weer thuis en blijft vermoedelijk de eerste nacht bij mij thuis.

En de kwam die verassing der verrassingen????? Wie zit er naast mijn bed als ik weer uit de narcose wakker word? E Hartje. Toen zij mij dit vertelde raakte zij me diep. Zo lief en vol verrassingen.  

E , ik hou van jou.  

Liefs Inge.

 @eenontroerdegelukkigevrouw @eengelukkigstel

21. jan, 2018

Er komt steeds meer rust en meer vertrouwen. Zoals al eerder geschreven ben ik door mijn schat geïntroduceerd bij haar moeder.

Hiermee deed zij me versteld staan en gaf ze me rust en vertrouwen.  Ik weet dat dit een hele stap voor haar was, maar geeft ook blijk van haar vertrouwen in onze relatie.

 Toen op 18 januari eindelijk het “Groen Licht” van het VU. Dit geeft ook, en meer rust.

Het is schijnbaar aan me te zien en zoals sommigen zeggen zelfs te horen in gesprekken, al dan niet telefonisch. Men schijnt de rust te horen. Dit terwijl ik het gevoel heb dat ik “stuiter”.

Dan in het weekend komt de rust enigszins terug. Mijn lief komt logeren. We hebben er best een lange avond van gemaakt, tot 04:30 uur ’s ochtends. Dus kort slapen.

Maar het was het meer dan waard. Lekker tegen haar aanhangen en knuffelen.En weer doet ze me ‘s avonds versteld staan en geeft ze me een ongelooflijk warm gevoel.

Ze heeft me toegevoegd tot de map familie. Geweldig lief en op zo’n manier weer dat vertrouwen en de rust geven en zeggen “ik hou ook van jou”.

 Helaas was het een kort weekend, te kort. Maar we bellen vanavond weer.

Tot volgend weekend mijn schat. Ik hou van jou Hartje

 

Liefs, Inge XXX

 

@happywoman@gelukkigstel.