Druk weekje

26. nov, 2017

Afgelopen week was gezellig en lekker vol.

Het begon op zaterdag 18 november met T-Style 15. Was gezellig druk veel nieuwe gezichten en veel bekenden mogen ontmoeten. Leuke en gesprekken gehad, en veel gelachen. Helaas moest ik mijn voet sparen voor de volgende dag dus ik kon niet te veel rond lopen om met de vele bekenden te spreken. De avond vloog om. Rond middernacht gegaan in verband met de verplichtingen op de volgende dag.

Zondag de 19de november op naar Osdorp. Mariposa verhuizen. Gezellig en leuk team, wederom tussen de werkzaamheden door en op het einde van dag veel gelachen.

’s Avonds nog even naar mijn lief gereden om daar lekker te relaxen en opgewarmd te worden.

Maandag spontaan wederom naar Mariposa, nieuwe locatie, om uit te helpen. Alweer gezelligheid.  

Dinsdag wederom naar Amsterdam, zou haast gaan denken dat ik iets krijg met die stad. Op naar het VUmc . Om 11.00 uur afspraak op de Genderpoli voor de 12 maanden controle van de endocrinologie. Goed gesprek gehad, maar ik was uiteraard benieuwd naar de voorgaande week.

Het DMO overleg van het genderteam op vrijdag 17 november jl.  Deze verpleegkundige had de autorisatie om het in te zien en ja ik was goed overgedragen en besproken. Uitkomst ze ging de doorverwijzing schrijven. Yes, hier wordt je blij van. Er valt een blok van mijn schouders. Bloeddruk en BMI zijn in orde.

Ik zou eind december, dan wel januari een oproep kunnen verwachten voor de physician assistant plastische chirurgie en de bekkenfysiotherapeut. Oké, het mag van mij natuurlijk sneller maar goed we wachten af.

’s Middags mijn lief van het goede nieuws op de hoogte gebracht. 

Eenmaal thuis voel ik m leeg, moe. Ga vroeg naar bed, kan de slaap niet vatten. Dit houdt twee dagen aan. De adrenaline stroomt rijkelijk, en de gedachten blijven in mijn hoofd rondgaan.

Donderdag en vrijdag aan het werk.

Zaterdag naar de kapster en de juwelier en verder het gebruikelijke boodschappenritueel, een mens moet eten. Bij thuiskomst wil ik de brievenbus legen, slot wil niet open. Ik denk dan niet, puilt vanzelf uit. Binnen zie ik de andere set sleutels op het aanrecht liggen en deze lijken te gloeien. Oké ik probeer deze nog eens. Brievenbus gaat open en bovenop ligt een enveloppe van het VUmc. Ik denk nog dit is de bevestiging van de afspraak op de endocrinologie over 6 maanden........

Maar na drie keer te hebben gelezen dringt het langzaam door. Dit is DE begeerde oproep voor de intake vaginaplastiek. Op 13 december 2017, om 09.00 uur, wordt ik verwacht voor de intake. Mijn hoofd tolt en ik begin te juichen, dansen,  springen.

Wat vervelend dan dat je dit nog met niemand kan delen. Dus eerst naar mijn vriendin gereden en haar de brief laten lezen. Ook zij is verheugd. 

’s Avonds nog naar Mariposa geweest voor de laatste zaterdag van de maand. Daar mijn vreugde mogen delen. De avond vloog om.

Eenmaal thuis nog even zitten chatten en online nog even van Black Friday mogen profiteren.Rond een uurtje of half vijf wordt het mij teveel en de vreugdetranen blijven komen dan is het wel weer vervelend dat je alleen thuis bent. Wederom een nacht zonder slaap , ach,heb het er graag voor over en mijn huisje blinkt weer. Lacht

Maandag verlof regelen en kijken of ik nog een keer extra gelaserd kan worden.

 Liefs,

Inge.

 #averyhappywoman#kanmenietsnelgenoeggaan

#houvanjeschat,dankvoorjenietaflatendeliefdeensteun Hartje

5. nov, 2017

Vandaag zaterdag vier november mijn verjaardag gevierd met mijn vriendin en dochters en hun partners.

Al eerst blij verrast door mijn lief die om 12.30 uur al de oprit opreed. 

’s Middags nog samen met haar een paar foto’s laten maken bij de plaatselijke fotograaf, een minishoot zeg maar. Al bij de eerst pose schoten we gezamenlijk in de lach. Maar wat was het fijn en heerlijk om te doen en wat was ze weer lekker warm.

Daarna bezoek van Elsa en Chris, zij maakten dus voor het eerst kennis met mijn lief in levende lijve.

Het werd gezellig en iets later dan verwacht. Zij hadden nog iets anders gepland staan dus moesten op den duur weer weg.

Ik snel de keuken in om lekker te koken voor ons tweetjes. Het was weer een genot om haar zo lekker te zien smullen. Daarvoor sta je met plezier in de keuken.                                      Samen de afwas doen en ons voorbereiden op de volgende ronde .

’s Avonds Angelique en Arjan op verjaardagsvisite en de tijd van de cadeaus. Ik krijg van Angelique en Arjan, mede namens Elsa en Chris, een armband. Van mijn lief krijg ik drie charms (bedeltjes) . Een met hoofdjes en de tekstjes Family en Love, een hartje (dit ontroerd mij, ik weet wat je hiermee zegt lieverd) en nog een kleiner bedeltje (het figuurtje van een meisje, ook dit raakt me) Dank jullie allen voor de mooie cadeaus.

We hebben een gezellige avond met veel lachen en verhalen. En nee,  ik ben niet alleen aan het woord Lacht

Aan alle gezelligheid komt een eind. Het word bedtijd. De visite gaat, en we maken ons klaar om te gaan slapen. 

Eenmaal in bed worden de bedeltjes me teveel en ik schiet vol. Snel naar beneden om haar niet te wekken, ze was al weer lang genoeg op.                                                                    Na de emotionele vreugdetranen toch weer naar bed en geslapen als een blok.  

’s Ochtends opgestaan en alles van de vorige avond opgeruimd, afgewassen, koffie. 

Om 10.15 mijn lief moeten wekken met veel tegenzin.

Gezamenlijke lunch genoten en toen begonnen de agenda’s elkaar al weer tegen te spreken.  

Onze agenda’s lopen niet altijd synchroon, maar we genieten des te meer van de tijd samen.

Hou van je schat Hartje 

Tot gauw.

Liefs, Inge. 

30. okt, 2017

Vorige week mijn lief een kleine week te logeren. Het was heerlijk om haar te zien relaxen. We hebben genoten van elkaars aanwezigheid en het gezellig gehad. Maar daar gaat dit blog niet over.

Dit blog gaat hoofdzakelijk over de zaken bij het VU en de communicatie aldaar.  

Ik werd op dinsdag 24 oktober ’17 door een onbekend nummer. Dit gebeurde onderweg.  Een vreemd voorgevoel bekroop mij. Eenmaal thuis wordt ik weer gebeld door “onbekend nummer” normaal neem ik dit niet op, maar door het onbehaaglijke gevoel neem ik op. En het voorgevoel loog niet. Het was de verpleegkundige van de endocrinologie die even leuk meedeelde dat de afspraak van komende donderdag, mijn 12 maanden afspraak wordt verschoven naar december.  Ik heb haar zover weten te krijgen dat het 21 november wordt. En op de vraag waarom? Krijg je het antwoord u bent hier pas 4 september ook geweest en er moet eigenlijk drie maand tussen zitten. Ook weet ze me te vertellen dat ze overleg heeft gehad met psychologe Annemarie de Jonge en dat die mij nog niet besproken heeft in het genderoverleg. Pardon? Ja, u bent nog niet besproken. Dit zou ze na 27 juli al doen, dit is mij toegezegd. Ja dat moet u dan maar overleggen met u psychologe.

Ik wordt verdrietig en schiet vol emotie en tranen. Uit verdriet geef ik, terwijl ik achter mij hoor “Inge, rustig niet doen”. Te laat ik schop ongecontroleerd tegen de muur, vergeet het metalen profiel als stijl, met het gevolg dat mijn voet en een paar tenen behoorlijk gekneusd raken.

Even later zit ik te huilen aan de tafel. Zij legt haar arm troost4nd om me heen en troost. Wat lief, dit zorgt dat ik rustig(er) wordt. Ook zij is geïrriteerd door het bericht.

Mijn psychologe heeft maandag 30 oktober wat uit te leggen. 

Vandaag dus naar het VU getogen voor het 12 maanden gesprek met de psychologe. Tegen 16.00 uur wordt ik door haar uit de wachtruimte gehaald. En ze begon zelf al met “Duizend maal excuses. Maar daar heb je nu niets aan en we kunnen het niet terugdraaien”.  Ze begreep niet hoe ze het vergeten was om mij te bespreken en begreep heel goed dat me dit drie maanden heeft gekost, die niet terug te winnen zijn.  

Enfin na haar te hebben bij gepraat over mijn nieuwe partner en mijn huidige situatie hebben we samen het verslag ingevuld. Met dien verstande dat ik op 17 november besproken wordt in het genderteam voor de vaginaplastiek. Dit gebeurt door een collega psycholo(o)g(e) want de mijne gaat op vakantie en is dan nog niet terug. Hopen dat dat dan wel goed gaat.

Als alles mee zit wordt ik heel misschien nog in december  (maar gezien de feestmaand is dit heel optimistisch) ander in januari ’18 opgeroepen voor controle door mevr. Elferink of haar nieuwe collega. Dan sta je op de wachtlijst.

Dus eigenlijk de voet voor niets in de vernieling geholpen. (En ja, ik weet nu al dat ik deze terugkrijg J)

Op naar 21 november, de verschoven 12 maanden afspraak endocrinologie. En dan gelijk maar even vragen of er al meer bekend is over de bespreking. 

En ja, ik weet dat velen van jullie nieuwsgierig en belangstellend zaten te wachten. Maar ik wilde eerst mijn partner en mijn dochters inlichtten.

 

Liefs, Inge. 

20. okt, 2017

Al een tijd kijk ik uit en verheug ik me op haar bezoek. Morgen komt ze weer logeren. Weer heerlijk een paar dagen volledig bij elkaar. 

Ik  ben dus al een paar dagen bezig alles er tip top uit te laten zien. Nieuwe lamp op de kamer, nieuwe extra lamp in de douche boven de spiegel.  Een eigen plank voor haar in de douchekast allemaal kleine dingetjes.

Verder aan het reinigen en poetsen, dit doe ik normaal altijd op mijn vrije zondag , maar nu moet alles extra schoon en blinken.

Donderdag er even tussen uit. Nog een mooie dag qua weer en dus even koffie drinken bij een vriendin en winkelen in Hilversum.

Dan vandaag weer vroeg aan de gang de laatste ruimtes reinigen. Dan gaat er iets kapot, dat dient vervangen te worden. Ook geregeld. 

’s Middags onaangekondigd bezoek. Ineens een belletje met de vraag “Koffie?” De enige vriend binnen de werkkring staat ineens voor de deur.  We zien elkaar niet vaak. Soms, zoals nu, maanden niet en telkens weer die vriendelijke begroeting en is het net of we elkaar vorige week nog hebben gesproken. 

Hij komt binnen en loopt door naar de kamer doet de wapengordel af en gaat zitten.

Ik schenk de koffie in en hoor uit de kamer de vraag “Inge, heb jij wat te vertellen, wat uit te leggen?” Wetende waar hij op doelt stel ik de vraag terug “hoezo?”

En natuurlijk hij heeft haar foto zien hangen en weet ook wiens foto er altijd heeft gehangen. Zij was al trots toen ik het haar toonde.

Mijn vriend vraagt bij mijn binnenkomst naar de twee foto’s van haar en mij naast elkaar. Oké, ik doe het verhaal uit de doeken. En vertel over haar, onze ontmoeting(en) en de rest tot nu toe.

En weer krijg ik het te horen. Hij zegt “Meis, je bent tot over je oren verliefd, jij houdt van haar. Je straalt als je over haar praat. Dit is jaren geleden dat ik jou zo heb gezien”.  

Als hij weggaat, ja niet iedereen heeft vakantie, wenst hij mij en ons alle geluk en liefde van de wereld toe.

Ik heb alles klaar. Morgen nog een kleine verrassing halen en dan ben ik klaar voor een heerlijke week ontspanning en gelukkig samenzijn Hartje

Liefs Inge,

#happywoman#womaninlove

1. okt, 2017

Van sommige zaken, gesprekken verwacht je het niet maar ze branden je energie stilaan op. Dus deze dame heeft onverwacht een dag met veel slaap(jes).

Hier ga ik verder niet over uitweiden.  

Gisteren een fijne avond gehad bij Mariposa. Veel kunnen praten, lachen en we hebben nog een film gekeken. Het was gezellig en de tijd vliegt wanneer je lol hebt.

Dit was even nodig, had ik even nodig, na bewogen weken. 

Maar goed ik heb enige maanden geleden iemand mogen ontmoeten waar ik verliefd op ben geworden. Ik heb haar dit een goede maand geleden verteld (ze wist het al) Lacht

Vanochtend een heel gesprek met mijn lief gehad en ben blij dat zij naast, voor en achter me staat in alles. Ik heb dus ook steun aan haar. Dit voelt vertrouwd en fijn. In haar aanwezigheid ontspan ik, wordt ik rustig en schijn ik te stralen. Ik noem het gewoon geluk dat ik haar heb mogen ontmoeten.

Lieve schat, dank dat je achter me staat. Ik hou van jou Hartje