6. feb, 2017

Een mooie middag

Vandaag weer naar het VU. Afspraak met endocrinologie en aansluitend met de psychologe. Mijn vragen had ik gisteren al tijdens een fijne wandeling bedacht en geordend. Want ja, vragen had ik aan beiden.

De afgelopen maanden is er wel degelijk iets veranderd. Zowel lichamelijk als psychisch en qua emoties. Ook bepaalde zaken die ik niet ik niet zo maar kan verklaren. Of toch wel? Na zes jaar je gevoel af te sluiten is het misschien wel tijd om het weer toe te laten.  

Om 15.00 uur bij de endocrinologie. Bloeddruk te hoog, vond men niet gek na het verhaal over de afgelopen anderhalve week. Echter BMI is ook 1 % te hoog (gevarenzone voor operatie). Dat vind ik erg. Geschrokken. Want daar leef ik naar toe. Maar goed, wilde toch al afvallen en dit is alleen een goede stimulans.

Vragen gesteld over bepaalde zaken en zij moest glimlachen. Bevredigend antwoord. Ja meis, dat is normaal met vrouwelijke hormonen. Ook samen gelachen over de opmerking van een collega van G4S.

Daarna bloedprikken. Even snel heen en weer naar poli P, want ik heb om 16.00 uur een afspraak met de psychologe. Maar het lab gaat om 16.30 uur dicht en anders moet ik deze week nog terugkomen voor 4 buisjes. Nee, dan maar even “rennen”.

Om exact 16.00 uur terug bij poli K. Net zittende en daar komt de psychologe, kijkt twee keer de wachtkamer rond eer ze mij herkend. Meer omdat ik op ga staan denk ik. (waar heb ik dit meer meegemaakt?) Lacht

Goed met haar mee naar haar kantoortje. Zij stelt vragen ik beantwoord. Doe verder mijn verhaal over de afgelopen vier maanden, had haar namelijk op vijf september voor het laatst gezien. Tussendoor wel een mail gestuurd over mijn belevenissen en vorderingen, maar die was er bij haar doorgeglipt (gaat ze vanavond lezen). Ook de nadelige ervaringen besproken. Ze vindt het goed dat ik door een vriendin een duwtje heb gekregen en dat er nu stappen worden genomen.

Ze vraagt nog verder hoe ik me voel, hoe de verdere omgeving reageert, de familie? Haar verteld dat familie en vrienden/vriendinnen goed reageren. En ja. Dat ik soms uitga. T-Style maar genoemd omdat ze de mail nog niet gelezen had. Mijn ervaringen daarover met haar gedeeld. De Blije Geit genoemd en Mariposa.

En toen ter afsluiting mijn vragen gesteld over gevoelens en emoties. En ja, men hoorde/zag dat wel vaker dat was niet vreemd.

Gelukkig. Nee, ik blog niet alles. Sommige zaken houdt ik “nog” even voor mijzelf. Haar tip; laat het maar toe en wacht maar af…….. 

Maar dat dit alles een boost geeft moge duidelijk zijn. Als ik nu maar kan slapen na the Blacklist.

Ik voel me geweldig, dit had ik nodig.

Ik wens iedereen een fijne avond en een goede week 

Liefs, (een gelukkige) Inge xxx Hartje