11. feb, 2017

Tussenstuk

De afgelopen tijd genoeg gebeurd. Leuke zaken en minder leuke zaken, die laatste ga ik hier niet op in, schijnt bij het leven te horen. Ga ik hier over bloggen vroeg ik mij de hele avond al af. Nee, totaal geen zin in.

Komende week ook weer spannend. Ben wel benieuwd naar de uitkomst van sommige gesprek(ken).

Verdere veranderingen in en aan het lichaam. Ja, de borsten zijn al weken gevoelig, maar je hoort mij niet klagen hoor.  HET geval houdt zich rustig. Ik heb steeds minder de slips van Mariposa nodig om HET te verbergen. Lijkt en voelt ook wel of het allemaal kleiner wordt. Dat geeft rust en een goed gevoel. Minder lichaamsbeharing, althans het groeit minder snel dus ik hoeft het lichaam minder te scheren. Ook weer fijn. Mede omdat je huid zachter en gevoeliger wordt. In het gezicht hoef ik me ook niet meer elke dag te scheren, volgens mijn dochters. Maar dat doe ik wel uit onzekerheid? Weet ik niet, maar ik wil zelf gewoon niets voelen en geen kans lopen dat iemand ook maar een stoppel ziet. Maar moet nu wel voorzichtiger zijn met het scheren. Doordat de huid zachter wordt snij ik mij sneller, en ja dat wil je nu ook weer niet. En dan de emotionele kant. Nee, wees niet bevreesd dat zal ik hier niet compleet uit de doeken doen. Maar ik hoop ze wel weer een keer onder controle te krijgen. Zoals reeds eerder geschreven een filmmoment, een song, een lyric is soms genoeg, een tricker. 

Afgelopen donderdag door Ede en vrijdag door Barneveld heen gelopen, op mijn nieuwe laarzen, mijn voeten zijn me niet dankbaar. Op jacht naar Dove producten die schijnbaar uit de handel gaan. Had de tip van een vriendin gekregen voor mijn haarwerk. Maar hier nergens meer te krijgen. Helaas. Leuk is het dan wel dat men je steeds meer aanspreekt met mevrouw. 

En hoe leuk is het dan dat men je in de super niet direct herkend met je haarwerk. Ja, een verkoopster, maar die was dan ook op het huwelijk van dochter Angelique.

Verder is het wel leuk als je de post even haalt (haarwerk al af) en je buurvrouw vraagt je of je een nieuwe vriendin hebt? Want ze ziet regelmatig een roodharige dame de post ook pakken en met mijn auto boodschappen doen. Even gedacht om haar in de waan te laten, maar nee maar verteld dat ik dat was. Even keek ze verrast! “Nee zegt ze die vrouw loopt op hakken door het nieuw aangevulde grind”. En mijn antwoord, ik kijk alleen maar naar beneden naar de hakken die ik draag. Ze is verbaasd. Verder gebabbeld over hoe het nu ging en verder gaat. Maar door het sneeuwen en de kou allebei weer ons weegs gegaan en naar binnen.  

En dan komt toch weer die vraag weer boven drijven in je hoofd. Het is mij laatst gevraagd. Sta je open voor een relatie? Na zes jaar alleen, denk ik het wel. Maar dat moet dan wel een relatie zijn met een vrouw. Wat voor een relatie weet ik niet, wil ik ook nog niet over nadenken. Ik ga niet zoeken, maar sta ervoor open. We zullen het zien en misschien ooit nog eens meemaken.  

Eerst de nabije toekomst maar eens aanzien. Wat voor gevolgen dat heeft.                           Blijf ik bij de DBBO? Zijn er andere mogelijkheden? Ik wacht sommige gesprekken af. Ook hier zullen we zien wat de toekomst brengt.  

Ondertussen ga ik lekker door met mijn transitie en hier met volle teugen van genieten.

Ik ga inmiddels voor 24/7, nou ja bijna. Op het werk draag ik mijn haarwerk niet. Dat is me te waardevol om door een baret te laten slopen. Wel al overwogen om een tweede, gelijke aan te schaffen bij Mariposa.

De toekomst,…………… Ach we wachten het af.

Ondertussen dus wel geblogt Lacht 

Liefs,  Inge xxx