23. feb, 2017

Niet zomaar een week

Nadat een gesprek door privéomstandigheden was verplaatst was het dan deze week zover. Op Dinsdag om 09.00 uur wordt het gesprek aangevangen en duurt een kleine vijf kwartier.

De inhoud van het gesprek houdt ik nog even stil, maar dat er veranderingen op stapel staan moge duidelijk zijn. En tot dusver lijkt het positief. Wel complimenten naar de Kolonel dat deze zich zo in de materie verdiept heeft en zich kwetsbaar heeft opgesteld. Mede door hem ook in contact gekomen met wat groeperingen binnen defensie. Ook hier wordt contact mee gelegd en ik ben al lid geworden van het Defensie Vrouwen Netwerk, leuke bijkomstigheid levert weer minimaal 3 uitjes per jaar op en dus vrije dagen. 

Dan vandaag, Donderdag,  mijn eerste logopedie sessie. Allemaal tegenslag op de heenweg. Voor een ritje van 25 minuten vijf kwartier onderweg en net op tijd aangekomen. Als het weer ook maar even omslaat of het KNMI waarschuwt ergens voor dan slaat het verkeer in Nederland op tilt. Met als gevolg files, files en nog eens files. 

Om tien uur aangekomen en na het voorstellen, de intake en de uitleg. Begonnen met wat oefeningen. De borstresonantie moet naar kopresonantie, glijtoonoefeningen doen. Zelf veel oefenen en thuis ook opnames maken. Leren kuchen zodat je niet iets hoger praat en je in een hoestbui begint te blaffen. Ook het lachen wordt in de toekomst geoefend. Voorlopig eens in de twee weken, indien mogelijk elke week. Daarna afbouwen en kijken waar we zijn en kunnen uitkomen. Dit lijkt me zwaarder dan een uurtje fitness. 

Later op de avond weer heerlijk mijn nagels laten doen.

De D-dagen in deze week waren dus best positief. We wachten af!

 

Liefs, Inge.