3. mrt, 2017

Wat een saaie dag leek te worden maakte mij toch gelukkig en emotioneel

Vandaag begon er al vroeg op te lijken dat het een saaie, lange dagdienst zou worden. Het vliegveld leek wel uitgestorven, als er 30 personen binnen waren was het veel.

Gelukkig was en bleef het lang droog, dus ’s ochtends maar weer begonnen met wandelen op de toegangslaan. Toch in een dikke twee uur nog 13,5 kilometers kunnen maken. Ik wilde dit graag voor de middag gedaan hebben en ging voor een 9 kilometer. Het bleef langer droog, dus ik kon langer lopen.  

’s Middags zou onze nieuwe regiocommandant komen voor een persoonlijk gesprek. Men heeft gelijk gekregen een bal rolt harder omlaag dan naar boven. Na eerst gesproken te hebben met een generaal een aantal weken geleden, en vervolgens onze kolonel op 21 februari, was vanmiddag de overste dus op bezoek. Ook met hem een lucratief gesprek gehad van zo’n dikke twee uur. Hij gaat maandag nog met een majoor bellen en zo wordt er een groep ter begeleiding gevormd voor de transitie binnen het bedrijf. Er schijnen zelfs specialisten binnen defensie te zijn. Ook gesproken over eventueel een andere richting binnen het bedrijf of defensie om volledig mezelf te kunnen zijn en geaccepteerd te worden. Ook hierin kan de leiding misschien iets betekenen en sturen. Heb al wel geopperd dat ik er voor open sta, want ben de huidige handelwijze van negering dan wel buitensluiting, en bewust verkeerd aanspreken wel zat.

Al met al waren het met alle drie open gesprekken en ik merkte wel dat de genoemde drie personen zich wel ingelezen hadden en diverse informatie hadden verzameld. Samen gaan we verder en kijken we wat er mogelijk is. Dat ik ook binnen defensie begeleid ga worden is wel duidelijk geworden.  

Ergens deze dag krijg ik ook nog een melding van het VUmc: “Er zijn nieuwe meldingen in uw Mijn Dossier”. Even gekeken en twee waarden deden mij een gat in de lucht springen.

Mijn oestrogeenspiegel is in drie maanden bijna verdubbeld, mijn testosteronspiegel daarentegen is in drie maanden gekelderd als de Griekse economie; beneden normaal Laag. Dit geeft me weer moet en ik ga gelukkig het weekend in.

Dus toch een nog niet zo saaie dag geworden. 

Voor de toekomst kan ik maar een ding zeggen; we zien wel en ik treedt het met een lach tegemoet.

En dan tijdens het schrijven van dit blog gaat OG3NE hun “Lights and Shadows” zingen. Ik ben aan het schrijven, maar opeens …… dringen de lyrics tot me door en het nummer doet de emoties losbarsten.

Iedereen een goed weekend.  

Liefs,

Inge, xxx