23. mrt, 2017

Wisselende stemmingen/ emoties

De afgelopen weken waren wisselend.

Nog steeds wachten op een vervolg van de gesprekken op het werk. De eerste twee weken niets gehoord. Nog even afwachten.

Ondertussen verjaardagen van o.a. schoonzoon, schoonmoeder en dochter. Druk met visites. Ook druk met het oefenen voor de logopedie. Bij Elaine een compliment gekregen voor de vorderingen. Volgens haar volstaat eens per twee weken. Wel blij mee. 

Ondertussen op het werk een wachtcommandantenvergadering. Tijdens het woord van de driekoppige leiding komt het er eigenlijk op neer dat de buitensluiting dan wel wijze van behandeling mijn eigen schuld is. Ik ga te snel. Ook had ik niet met de generaal mogen spreken, had hem moeten doorverwijzen naar de luitenant. Tevens wordt vliegbasis Deelen gedeclasseerd tot een beveiligingsklasse 3. Pardon. Nou ja, ik ken mijn instructies. Verwacht na deze vergadering ook niet veel meer van de gesprekken. Kreeg ook veel steun en bijval van de collegae wachtcommandanten, niet(s) dus.

Intussen ben ik al twee keer van baan verwisseld, ik ben aangenomen als planner en afgelopen week werd mij doodleuk gevraagd wanneer ik vertrok. Ik zou aangenomen zijn bij P&O op de administratie. Ook heb ik ineens een relatie, gelukkig wordt mijn beste vriendin bij naam genoemd als degene waar ik een relatie mee zou hebben.Lacht Ja, stel je voor zeg dat je aan iemand gekoppeld wordt die je totaal niet ziet zitten of mag hahaha. Welkom in de wereld van DBBO. Als het ze niet op de ene manier lukt dan proberen ze het via geroddel. Jammer, lukt je niet.  

Maar laat ik verder gaan met de positieve momenten. Met Angela naar de Blije Geit geweest, een gezellige avond gehad. Hadden we beiden even nodig de accu opladen. Fijn om vriendinnen (Sylvia, Rebecca) eens in real life te ontmoeten en te spreken. Fijn gesprek gehad met Sylvia. Na alle negatieve momenten was dit zeer welkom.

Op maandag moet ik weer beginnen. Na dit weekend totaal geen zin in. Maar de vriendinnen van 11Lmb zorgen met hun begroetingen en vragen dan wel opmerkingen dat ik er weer tegenaan ga. Ook vind ik tijdens het spitten op intranet een verhaal in een oude Pijler die er weer een vriendin bij oplevert. Zij blijkt ook bij defensie te werken. Zij heeft mij gezegd “Schroom niet als je vragen hebt, ik heb het allemaal al meegemaakt en ken inmiddels de klappen van de zweep”. Kijk weer een ankertje.  

Op dinsdag de vraag van Thea waarom ik mijn haarwerk niet tijdens het werk draag? Dit aan haar uitgelegd. ’s Avonds blijkt het op woensdag nog beter weer te worden, oké ik neem een besluit.

Woensdag de “laatste” dienst voor mijn weekend. Me aangemeld voor de conferentie van de LHBT van defensie. Het aanmelden ging gemakkelijk en snel. Bij mijn Lt. Iets minder; weet niet of het kan en hoe het met verlof zit. Hem even op artikel 45 lid 1 van het BARD gewezen. Ja, ik zei al sommigen gesprekken het afgelopen weekend waren leuk maar ook nog eens informatief.

Even later belt mijn Overste met de excuses. Hij had mij eerder moeten bellen, over de voortgang. De Overste is wel duidelijk bezig maar krijgt zowel van de Majoor H, als van de SHK geen reacties/ antwoorden op zijn mails. Ik heb hem gezegd dat ik tegen dezelfde muur aanloop ook heb gemaild maar ook geen antwoord krijg, dit terwijl de majoor gewoon online is.

Even later een mail van de overste, hij heeft op 3 april een overleg met een raadsman, ene Mulder, die gespecialiseerd is in gender transities. De overste wil eerst alleen met hem praten en dan komt er een vervolg. Ik zie wel.

Tegen de lunch ga ik mij even afzonderen en transformeer naar de complete Inge, make-up bijwerken en inclusief haarwerk. Dit om het toch even real aan de dames te laten zien. Van velen (Mireille, Sigrid, Thea, Monique e.v.a.) leuke opmerkingen dan wel complimenten gekregen. Zelfs van mijn “oude” complexcommandant Francina Both. En ja, zelfs van  sommige mannen van het complex. Dit alles geeft zo’n boost dat ik stilaan besef dat ik alleen dan compleet ben. Dit gaat dus gevolgen hebben, geld kosten, maar dat vinden wij vrouwen niet erg, hihihi.

Ik heb nu ook op het werk geproefd aan mijn complete zelf zijn. En eigenlijk wil ik niet meer terug. Dus, er moet een tweede haarwerk komen. Binnenkort maar eens even contact opnemen met Mary.

 Afgelopen avond en vandaag veel rust gepakt en nagedacht.

Conclusie ik (Inge) is niet meer weg te denken. Het is mij verweten dat ik te snel ga. Mijn conclusie je past je maar aan, ik ga door. 

Ik ga uit van het positieve, van de leuke momenten die ik met vriendinnen meemaak, van de leuke vriendinnen die ik tijdens het werk maak. Ik ga nu eindelijk eens genieten van mijn transitie, en kijk enkel nog voorwaarts naar de toekomst. Die treedt ik met veel vertrouwen tegemoet, laat het negatieve achter en ga van het positieve genieten.

Van familie en fijne vriendinnen! 

Liefs, 

Inge xxx 

#welkompositiviteit#welkomnieuwevriendinnen#welkomverandering.