4. jun, 2017

Tekst

Zaterdag, 27 mei, het einde an een drukke week afsluitend met de verjaardag van vriendin Angela. Het werd een gezellige avond. Lekker kunnen kleppen met Jet en Heidi. Later ook nog wat met Esther kunnen praten en wat tips gekregen, hierover verder meer. Laat thuis en na nog een wijntje te hebben genuttigd tegen vieren naar bed. Kan echter de slaap niet vatten, er spookt weer te veel door mijn hoofd. Raar eigenlijk. Het zijn toch dingen en gevoelens waar je geen vat op hebt en krijgt. En de overige zaken moet je later in de week gewoon regelen of de uitkomst(en) afwachten. Dus er maar weer vroeg uit en het huishouden doen.  

Maandag naar het VUmc. ’s Ochtends zie ik op teletekst ineens een vertraging van 45 minuten op de A1. Nu had ik toch al besloten om op tijd te vertrekken, dus zo rond 11.00 uur ging ik op pad. Mijn afspraken begonnen om 14.00 uur.

En ja, ik was ruimschoots op tijd aanwezig, 12.05 uur. Dus heerlijk de lunch genoten in het restaurant aldaar en na enen maar eens naar boven om mij aan te melden. Dit kwam schijnbaar de endocrinologe wel goed uit, zij kwam mij om 13.30 uur al halen. Dit terwijl wij een afspraak hadden om 15.00 uur. De normale controles ondergaan en mijn vragen over onder andere het uitschrijven van de hormonen gesteld. Bevredigende antwoorden gekregen, en de controles waren ook goed. Ook gelijk nieuwe recepten meegekregen voor de hormonen. Ik kan 44 weken plakken Lacht  

Netjes om 14.00 uur klaar, want dan stond mijn afspraak met psychologe Annemarie.

Ook daar een goed gesprek gehad. Natuurlijk over de afgelopen vier maanden, maar ja die vond ik niet zo belangrijk. Zij wilde toch nog even weten hoe het nu op het werk ging. Haar daar over bijgepraat. Een toen met een glimlach kwam ze nog even terug op mijn vraag van zes februari. Ook ik moest glimlachen en haar verteld dat het niets wordt. Verder zeg ik er hier niets over want de persoon in kwestie weet van niets. Of inmiddels toch wel?  

Afgesproken dat we het de volgende keer over de operatie hebben. Dit mede  omdat ik gevraagd heb of je een voorkeur voor d chirurg mag hebben en deze kiezen? Dit wist ze niet. Wel mocht je je voorkeur uitspreken voor de locatie het VU of het AMC. Ja dat maakt me nu net niets uit, daar waar ik het eerst aan de beurt kan zijn. Maar ik heb mijn voorkeur uitgesproken voor de chirurg, Drs. Özer.  

Nieuwe afspraak gemaakt voor 27 juli. En voor de endocrinologe op 4 september. 

Dinsdags weer naar het werk. Daar zie ik dat ik op 4 september ingeroosterd sta. Dus verlof aangevraagd met opgaaf van reden (zoals in het verleden was afgesproken). Binnen een uurtje of twee krijg ik bericht van afwijzing. Er een mail aan gewaagd met een uitgebreidere uitleg. Het antwoord hierop was “Vervelend voor je Inge. Vraag het een week voor de 4de september nog maar eens aan en dan zien we dan wel even”. De plaagstootjes zijn weer begonnen. Nou ik heb nieuws; Ik ga op 4 september naar de endocrinologe. Of verlof of ziek thuis, maar gaan doe ik. Ik laat mijn transitiejaar niet ineens verlengen.  

’s Woensdags kreeg ik een mail van de aangewezen functionaris dat hij op donderdag met het Kleedpunt moest bellen om een afspraak te maken wanneer ik gekleed kan worden.

????? Ik weet niet wie nu aan welk touwtje trekt, maar dat was allemaal toch afgewezen? Ik wacht het wel af.  

Wel heb ik de beslissing voor mijzelf genomen dat ik netwerker ga worden voor de SHK (Stichting Homoseksualiteit én Krijgsmacht. Ik ga nog niet naar events toe, misschien ooit later. Maar ik wil er in elk geval zijn voor anderen. En ook uitdragen dat eenieder zichzelf mag zijn zowel privé als op de werkvloer. Ook wil ik door netwerker te zijn binnen Defensie uitstralen dat de LHBT er mag zijn.

En als het doorgaat treedt ik toe tot de werkgroep “Trans Werkt”. Daar ben ik wel voor gevraagd maar heb ik verder nog niets over gehoord.  

Dan de logopedie op donderdag. Ja, ik had vermoedelijk een virusje op mijn stembanden gehad en dat was te horen. Dus de komende tijd weer goed en veel oefenen. Ze kon wel horen dat ik vooruitgegaan was en ik was lang niet terug bij af. Maar het werd wel een aandachtspuntje. Maar we hebben er beiden vertrouwen in en dus over een maand pas weer terugkomen.

 Daarna ben ik naar van Haren gegaan om een paar schoenen, die ik bij een vriendin had gezien, aan te schaffen voor de zomer. Hadden ze niet meer. Maar ik zag een ander paar waar ik gelijk verliefd op werd. En ja hoor in mijn maat en ze liepen nog lekker ook. Dus kopen!!!! Hakken heb je nooit genoeg. 

’s Middags met dochter Elsa even boodschappen doen voor de BBQ, ik had geen zin in koken. Samen naar het dorp. Ik voor het eerst in een rok door het dorp en door de winkel. Dat heb ik wel van mijn vrouwelijke collegae op de LHBT conferentie geleerd, denk maar gewoon F*ck it! Dat moet je natuurlijk wel even kunnen en doen, maar de huidige temperatuur hielp daar heel hard aan mee. Zo die stap is ook weer gezet en kan gewoon een vervolg krijgen.  

Dat vervolg kwam dus onder andere op zaterdag 4 juni. Ik schreef hierboven al dat ik nog meer zou vertellen over een tip van vriendin Esther. Nou zij vertelde me dat ze haar haar gewoon in dezelfde kleur als het haarwerk had laten verven en het er gewoon los onder droeg. Ja achteraf klinkt het simpel en is het dat ook.

Dus ik ben op zaterdag naar de kapster geweest en heb mijn haar rood laten verven en draag het nu los onder het haarwerk en soms vallen ze even lekker samen door de wind of tijdens het hardlopen.

Net wat ik zeg het is zo simpel maar je moet er even opkomen of het moet je even verteld worden.  

Afgelopen week ook voor het eerst buiten hardlopen. Is toch even heel anders dan een loopband. Vaak tijdens het lopen gedacht “Ik loop op de band harder en verder”. Maar goed ook dit went wel weer, ooit hihihi.

Vandaag zondag weer om kwart over vijf wakker. Ja dan kun je weinig anders dan blijven liggen tot een redelijk tijdstip voor je buiten iets kunt doen. Dus zo rond achten ontbijten. Voor de lezers die mij langer kennen, Ja ik ontbijt tegenwoordig.

Daarna verschillende wassen draaien, buiten hangen, grasvelden maaien en de heggen snoeien. Komt er een berichtje binnen van vriendin Vicky. Zij heeft al weer haar hardloop kilometers in de benen en nog wel 8,5km. Een afstand om jaloers op te zijn. Ik heb totaal geen zin maar na de bovengenoemde werkzaamheden toch maar omkleden en de hardloopschoenen aan en gaan. Wonder boven wonder heb ik mijn “buiten”tijd ook nog verbeterd.  

Nu even rustig aan voor weer een drukke week.

Dietiste, belastingconsulent, weer een toets voor het IBT, pedicure (mijn eerste keer), werken en dan zondag Par T Time van vriendin Femke. Dus ja, we gaan lekker door.

Liefs, Inge XXX 

#stillahappywoman, of zoals dochter Elsa het postte, #Powerwoman