18. jun, 2017

Leren ontvangen

Een week die begon op zondagmiddag bij de “voorlopig” laatste High T Party van vriendin Femke. Dit was een gezellige middag met vriendinnen en leuke gesprekken. Helaas zoals gezegd “voorlopig” de laatste, terwijl het net mijn eerste was.

Dan verschijnen de maandag erop enkele foto’s op Facebook en zeg ik in een berichtje tegen een andere aanwezige dat ik aardig buiten schot ben gebleven. De fotografe heeft dit schijnbaar gelezen en plaatst gelijk een aantal foto’s waar ik dus wel op sta. Geen nood zoals men zegt ik sta steeds verdekt opgesteld “drie hoog achter”. Weer mis er verschijnen twee foto’s waar ik frontaal op sta. Dit heb ik toch altijd weten te voorkomen. En dan ga je ze bekijken op je werk. Terwijl ik de frontale foto’s bekijk gebeurt het onvermijdelijke, er stapt iemand binnen. En na twee keer kijken word mij gevraagd “Inge ben jij dat?” Euh, ja. “Jij kunt wel lachen en hoe!” Ja, daar ben ik volledig mijzelf. “Je bent een mooie vrouw, mooie kleding”. Hier kan ik dus slecht tegen of slecht mee omgaan. Complimenten.  

Later in de week een afspraak bij de huisarts. Voor het eerst in rok. En daar gebeurt het weer. : Mevrouw Hofman, wat ziet u er mooi uit, u straalt en ik heb u nog nooit met een lach op uw gezicht gezien”. Nog even over de transitie gepraat. Verteld dat ik nu wel een beetje ongeduldig begin te worden en naar de operatie toe leef. Ook verteld dat er op 27 juli verder over gepraat wordt.

Daarna na het dorp. Twee winkels bezoeken en leuke opmerking en weer die complimentjes van “Je ziet er goed uit, je straalt”.  

Woensdag een vergadering van wachtcommandanten op het werk met de leiding. Daar nog met de kapitein gesproken over de LHBT- conferentie. Hem ook een foto laten zien die daar gemaakt is (nee wordt niet gepubliceerd) en mijn kapitein bevestigde wat ik zelf al vond “Dat is geen gezicht. Ik zal kijken wat ik voor je kan doen”. Nou kapitein bespaar u de moeite, als een kolonel het niet voor elkaar krijgt dan een kapitein ook niet. Hem ook een foto laten zien van het High T Party.

Ja, hij had al gehoord dat ik wel kon lachen en bevestigde dat hij mij daarop vond stralen en mooi lachen. Even na de vergadering nog naar het veld even gauw mail checken en wat spulletjes brengen. Nou dat eerste had ik beter niet kunnen doen. Het mevrouwtje van de planning heeft maar even besloten dat ik niet naar een vergadering kan waarvoor ik door een Overste ben uitgenodigd, dat ik op 4 september geen verlof krijg voor het VUmc, dat ik maar geduld moet hebben. En ze verwacht wel dat ik haar uitnodig voor de Canal Parade op 5 augustus, op de bot van defensie. Staaltje lef. Maar alles neergelegd bij weer mijn leidinggevenden. Gelukkig de rest van de week vrij.  

’s Avonds een BBQ van dochter Elsa voor haar 28ste verjaardag. Gezellig en voor het eerst voel ik me vrij in mijn eigen huis met visite. Ik zit in mijn rok en blouse lekker te praten met een vriendin van Elsa. Helaas komt eer aan deze avond te vroeg een einde omdat velen de volgende dag weer moeten werken en rond 05.00 uur moeten opstaan. Mijn weekend is net begonnen en loopt dus nog een poos door.  

Vrijdagmiddag met Elsa winkelen. En weer een aantal keren aangesproken met “Mevrouw , kan ik u helpen?” Leuke laarsjes gescoord. En bij de Douglas spuit een dame mij rijkelijk onder met “Thierry Mugler, Angel”. In eerste instantie vond ik het teveel. Maar later thuis en de volgende dag blijkt de geur ook rijkelijk in mijn haarwerk te zitten. Dat was dan wel weer lekker om de hele dag met vlaagjes te ruiken. Waarbij ik aan iemand denk en er weer een smile op mijn lippen komt.  

Zaterdag was al vol gepland met een workshop visagie en dan ergens een hapje eten met een vriendin en dan zouden we door naar de Blije Geit. Helaas werd Nabila ziek en ging de workshop niet door. Wel afgesproken met een aantal vriendinnen bij de Blije Geit.         Later nog een berichtje van een vriendin die vroeg of ik dus naar de Blije geit ging vanavond. Afgesproken dat ik haar op zou halen en dat we samen zouden gaan. Thuis bij haar druk ik op de intercom en bij contact zeg ik “Mevrouw, uw taxi staat voor”. En later weer een compliment. Ik zal de letterlijke tekst niet herhalen. Maar laten we het er op houden dat zij dacht een prachtige dame te horen door de intercom. Zo netjes gezegd ik de trend van T-Style.

Een gezellige avond gehad met vriendinnen, heerlijk op het terras.

Thuisgekomen twee glazen wijn genuttigd en eindelijk eens heerlijk geslapen.

Achteraf wel wat kwaad op mezelf dat ik mijn nachtrust en vrije dagen laat verpesten door een planster. Ik heb nu besloten af te wachten wat er gebeurt als ik weer op de werkvloer verschijn en trek dan mijn conclusies. Stappen nemen doe ik niet meer,

Ik ga lekker door met mijn transitie.  

Zondag krijg ik plots een berichtje van Nabila. Ook al vol complimenten. Ik bloos terwijl ik ze lees.

Misschien toch eens met Femke praten over die fotoshoots maar eerst maar eens leren complimenten te ontvangen en accepteren. Het begint steeds beter te voelen.

Ik ga nu even weer stoppen, was genoeg.

Nog lekker een paar dagen genieten van het weer en van het mezelf zijn.

En lachen, blijven lachen.  

 #ahappywoman 

Liefs Inge. xxx