27. jul, 2017

Leuke week 2

Zaterdag 22 juli ’17 mijn eerste fotoshoot mogen meemaken. ’s Ochtends vroeg wist ik nog steeds niet wat ik ging doen. Participant, fotografe, of toch misschien voor de camera? Dus maar voor beide laatsten toch ingepakt.

Daarna nog even snel boodschappen doen, want ja ik had gezegd dat Vicky en ik nog wel even wat zouden halen. Ik had tijd over dus had ik dat al vast gedaan. Dan hadden Vicky en ik meer tijd over om bij te kletsen. En zo geschiedde, met het resultaat dat wij lekker een uur hebben kunnen kletsen over van alles en nog wat voor de anderen ten tonele verschenen. Toen met de rest van het gezelschap nog even wachten  op de mensen die verlaat waren door een ongeval op de A12 wat dus een giga file tot gevolg had.  

Toen iedereen er was,, even voorstellen, kort praatje en gezamenlijk getogen naar de locatie Heidebloemallee. Deze lag ondanks de weersvoorspellingen in de volle en warme zon. Dus een stukje terug getogen naar een bosperceel. Hier met lieve, open en geweldige mensen samen genoten van de picknick. Daarna door Annemarie van Gelder in de visagie gezet.En plots met Annemarie mee en daar stond ik ineens voor de camera. Zij wist mij zo op mijn gemak te stellen en af te leiden dat ik er voor foto’s zat, geweldig. Er zijn volgens mij zelfs foto’s gemaakt die ik totaal niet door had.

En ja even later sta ik zelf ook stiekem met een paar shoot mee te schieten. Beiden voelden goed.

Aan het eind nog even voor de tweede keer in mijn leven voor een vrouw op de knieën en haar mijn eeuwige vriendschap betuigd. Vicky, ik zal je in alles steunen en er altijd voor je zijn. Beste vriendinnen voor het leven.

Dit even als een korte samenvatting van de zaterdagshoot. Wat een geweldig begin van de vakantie.

Maar ja blijft dat gevoel. Je hebt nog geen foto gezien. En je bent wel heel nieuwsgierig naar het resultaat. Dan druppelen de foto’s binnen, langzaam, en dan plots een zwart wit foto. Wauw wat een prachtige foto. Wat een dromerige blik. Geen idee dat ik dit kon zijn dan wel doen. Ja, die dromerige blik wel eigenlijk. Daar is een vrouw verantwoordelijk voor, ik hoef maar aan haar te denken en ben ….. dromerig. Nee, ik noem geen namen. Omdat betrokken persoon van niets weet en omdat ik nog steeds wil blijven dromen. Mijn zelfvertrouwen is tijdens de shoot wel gegroeid, alweer, maar nog niet zodanig dat ik op deze vrouw afstap en durf te zeggen dat ik iets voor haar voel. 

Even terug naar de foto’s. Deze zwart wit foto vind ik zo mooi en ben ik zo trots op en blij mee dat ik het als mijn profielfoto heb ingesteld. En eerlijk is eerlijk de andere foto’s konden dit gevoel niet meer overtreffen. Sterker nog deze deden mij weer twijfelen, mede omdat die zwart witte zo mooi is. Maar volgens mijn dochter Elsa waren de overige foto ook meer dan de moeite waard, dus groeide het vertrouwen wel weer. En om dan eerlijk te blijven alle foto’s zijn nog niet binnen.

Dus ik ga zeker met Annemarie in gesprek en misschien krijgt dit een vervolg. 

Dan verderop in de week en ik maak een sprong naar de donderdag en mijn bezoek aan Amsterdam. Een bezoek aan het VU voor mijn negen maanden gesprek met de psychologe, en nog even een controle door de specialistisch verpleegkundige naar de reactie van mijn lichaam op de hormoonpleisters.

Het gesprek met de psychologe verliep, mede door mijn vragen, in eerste instantie wat stroef. Ja, geduld is nooit een sterke kant van me geweest. Maar goed ik wilde een datum of tijdvak weten. Mede omdat ik allemaal zaken van te voren moet regelen, huishoudelijke hulp, thuiszorg, afspraken maken met mijn dochters. Ze begreep het wel en kwam met een excuus dat zij ook niet wist hoe dat bij de planning ging. Hallo, geen kletspraat nu. En dat ik nog een voorlichtingsbijeenkomst moest meemaken. Nee, is niet waar, is niet verplicht. En dat er nog een voorlichtingsconsult komt. Klopt, die is verplicht. Goed om het kort te houden ik hoor haar op den duur toch zeggen ja ik denk dat ik je maar ga bespreken, voordragen in het genderteam. Maar dit jaar (2017) wordt het echt niet meer. Op zijn vroegst begin volgend jaar dan wel het voorjaar 2018. Kijk nu gaan we ergens naar toe.

Daarna de verpleegkundige die nog even naar de routemap, die de pleisters achterlaten, op mijn lichaam kijkt. Er is geen endocrinoloog/ endocrinologe beschikbaar met wie ze kan overleggen. Ze zal mij ergens deze middag dan wel morgen terugbellen om te kijken hoe nu verder. Ondertussen even blijven plakken. En aan het eind van het gesprek “Ik begrijp dat Annemarie ( ja, de psychologe heeft dezelfde voornaam) het heeft gehad over bespreken in het genderteam?” Ja! “Oke, overleg dan even bij het secretariaat over de dilatatie set”.

Nou ook daar was volgens mij het bericht doorgedrongen. Toen ik vroeg om deze te bestellen kreeg ik de vraag, “Wil je het niet gelijk mee dan?” O ja, doe maar.  “Wil je het thuis wel even gelijk nakijken of het heel is en geen gebreken heeft?” Ja hoor. Dit is aan het eind van de middag.

Daarna stond nog een bezoek aan Mariposa gepland om even lekker met Mary bij te kletsen. Wat altijd reuze gezellig is. En we hadden wat bij te kletsen. Ben er zo’n drieënhalf uur geweest te kletsen. Ja, het blijft toch de vrouw die ik als een soort tweede moeder zie. 

Dan op naar huis met een gelukzalig gevoel.

Thuisgekomen de dilatatie set uitpakken en bekijken. Rianne, ik begrijp nu wat je met Apollo 3 bedoeld, OMG. Cool

Even later thuis twee keer telefoon. Er is overleg geweest met de arts en ik krijg thuisgestuurd een recept voor Estradiol Gel en een doktersverklaring. Het kan zijn dat “mijn” apotheker niet kan leveren en dan moet ik terug naar het VU om het daar te bestellen. Ach, is om de hoek.  

Tweede telefoontje van het Meander Medisch Centrum Amersfoort. “Dag mevrouw Hofman. We willen een afspraak met u maken over het ontharingstraject en wanneer te starten?”. Euhh, pardon? “Ja, we hebben een machtiging van het VU gekregen om in verband met uw transitie de ontharing te starten”. J

Mevrouw ik heb alle zes behandelingen al gehad en ga nu in de onderhoudsmodus om het zo maar te zeggen.  “Oh, dan heeft u dus al een afspraak?” Ja, hoor afspraak zeven inmiddels. Nou dn zie we u dan, fijne middag verder.

Nu nog even nadenken wat ik morgen moet doen en wat ik zaterdag ga doen. Misschien ’s avonds weer een ritje naar Amsterdam. Een avondje met vriendinnen bij Mariposa. Wie weet?

Tot dusver blijf ik nog even lekker genieten. 

Liefs Inge xxx  

Hetkomtallemaalgoed Hartje