19. mrt, 2018

Maandag 19 maart 2018.

Eén na laatste dag voor de operatie.

Na de benodigde telefoontjes nog even mijn ogen laten doen, wimpers en wenkbrauwen verven. Daarna nog even met Esther naar Ede wat kleine aankoopjes doen en nog even koffie met appeltaart bij “de Verleiding”.

Vervolgens de sleutel afgegeven bij de buren.

En ja, we zitten net lekker aan de thee met ons beiden en om 14.15 uur slaat het bij mij toe. De zenuwen komen en ik word emotioneel en begin uit het niets te huilen, maar lach vanbinnen, heel apart. Gelukkig is mijn schat bij me en zegt heel rustig “laat lopen, laat je gaan”.

Later samen de koffer inpakken en ze krijgt me weer rustig.

Lekker voor haar koken, ook dat krijgt me rustig.

En vanavond kruip ik weer lekker in haar armen op de bank.En in die heerlijke armen ontspan ik volledig. Ineens geeft ze het toe, ze is een blijvertje. Hartje

Af en toe heb ik die bevestiging nodig, ook al weet ik het diep vanbinnen. We houden van elkaar. 

Ik kruip zo weer in die lekkere armen van haar, en ga lekker op de bank tegen haar aankruipen. Dat geeft zo’n goed en ontspannen gevoel.

Morgen de dag van de opname en ik weet niet of ik dan nog aan bloggen toekom.

 

Liefs,

Inge.

 

#Eengelukkigstel

#opnaarmijnwedergeboorte.