20. mrt, 2018

De allerlaatste dag van de RLF.

Vanochtend heeft mijn schat me laten uitslapen. Wel heel lief. Daarna snel alles doen en nog eens nalopen.

Lunchen en op naar het Amstelland Ziekenhuis.

Daar de kast ingericht nog een keer bloedprikken en met mijn schat theedrinken. Kennis maken met de buurvrouw.

Omstreeks 17.00 uur gaat Esther naar huis en moet ik zorgen dat ik eten krijg, stond niet op het lijstje.

Daarna komt een defensie collega binnen die ik nog maar een week ken.

We hadden het er vorige week nog over op de transgenderconferentie Beukbergen.

Jason ligt bij mij op de zaal, recht tegenover me.

Hij krijgt de primeur en ziet mij openlijk en publiekelijk lopen zonder haarwerk en heeft het niet door. Daar wordt je dan best wel een beetje trots van.

Morgen heeft hij de primeur, die als defensie collega, als eerste mijn partner ziet in levenden lijve.

 ’s Avonds belt vriendin Vicky nog even. Dank je Vicky, leidt even af nu mijn rustpunt thuis zit.

 Daarna belt Esther mij nog even, de schat.

Nog even wat dingen doorgenomen en elkaar een goedenacht gewenst.

Schat ik hou van je. Hartje

 

Lieve lezers/ lezeressen dit is dus het echte einde van mijn RLF.

Ik kijk uit naar morgen en ja begin zenuwachtig te worden.

Morgen verder na mijn wedergeboorte.

 

Iedereen tot later.

Liefs.

Inge.