Mijn nieuwe "levens"stapjes. Het leven na mijn wedergeoorte

17. mei, 2018

Geachte lezers dit is (wellicht) mijn laatste blog.

 

Waarom?

Ik hou van het schrijven, maar zoals wellicht gemerkt komt er tegenwoordig weinig uit de hand. Ik vond het fijn zaken van mij af te schrijven, zaken en belevingen te delen.

Heel fijn was het te horen dat mijn blog zelfs al twee keer is gebruikt voor een spreekbeurt op school en dat beide kinderen een goed cijfer hebben behaald.

 Maar ook ik, wij hebben recht op onze privacy.

 In het verleden heb ik de “fout” gemaakt om mijn grote liefde te noemen in mijn blogs.

Later werd zelfs, in overleg, haar naam vermeld. Zoals wij hadden gezegd kleine stapjes.

Nu krijg ik vragen als het wel goed zit tussen ons? Vragen wanneer ik eens openheid van zaken geef? Want er schijnen mensen te zijn die zelfs zover gaan om te kijken of wij wel op elkaars berichtjes op facebook reageren.

Er zijn er zelfs die zover gaan om Esther in mijn Facebooklijst op te zoeken en mij dan bellen met “Weet je zeker dat je een relatie hebt. Zij staat op haar profiel namelijk op vrijgezel”.

Hier kan ik moeilijk mee omgaan, dat men zover gaat om complete profielen te gaan bekijken en twijfelen aan iemands oprechtheid.

Wij zijn mensen die het op onze manier doen en in ons tempo.

Als het opheffen van mijn blog daaraan bijdraagt dan zo zei het.

 

Er wordt over nagedacht en overlegd met Esther en vriendinnen die mij dierbaar zijn.

Misschien eerst wat minder bloggen.

 

Lieve groet Inge.

 

#eengelukkigpaardathetophunwijzedoet.

 

1. mei, 2018

Een kort maar geweldig en gezellig weekend met mijn schat.

Het was een week met dubbele gevoelens.  Ik kom mijzelf tegen, kan slecht tegen het alleen zijn momenteel. De gevoelens spelen op. Mis mijn lief Esther. Ondanks dat we elke avond wel bellen.

Woensdagavond/-nacht gaat het mis. Ik zit te chatten met vriendin Femke en krijg een enorme pijnscheut door mijn nieuwe vagina.

Ik sluit de chat af en ga naar het toilet om te kijken. Veel bloedverlies en er hangt iets naar buiten.  De emoties krijgen de overhand en ik raak in een lichte paniek. Wat nu?

Mijn lief een berichtje gestuurd en het gebeuren uitgelegd en een foto gestuurd. Zij weet mij rustig te krijgen en te laten wachten tot in de ochtend. “Afblijven, niet gaan krabben, blijven spoelen en deppen” was het advies. Ik word rustig(er).

’s Ochtends als zij thuiskomt uit haar werk nog even contact gehad en verteld dat het bloeden inderdaad is gestopt.

In de loop van de donderdag nemen de pijnscheuten toe.

Vrijdag komt mijn Esther en we hebben samen gekeken en zij vindt het al een hele vooruitgang qua genezing. Ik ben zo blij dat ze er is. En dat zag ze bij aankomst toen ik haar verwelkomde.

Zaterdag doen we boodschappen, zij rijdt, en ik kan weer een week vooruit qua maaltijden.

Verder zijn we gezellig samen geweest.

In de namiddag en begin van de avond nemen de pijnscheuten weer toe. Zij streelt me en ik knijp in haar handen van de pijn.

Toch krijgt ze me weer rustig en leidt af.

Later op de avond komt ineens het vermoeden, besef bij mij.

Het maandverband begint steeds meer te schuren. Esther haalt nieuw maandverband voor me.

Ik gebruikte synthetische (Always) en krijg van Esther katoenen (Kotex).

Ik ga de Kotex gebruiken en de irritatie en pijnscheuten worden snel minder. En eerlijk is eerlijk, Esther had me gewaarschuwd “Gebruik de eerste maanden geen Always”.

Maar ja soms is deze dame wat eigenwijs, bij defensie noemen we dat standvastig. Want als je maandverband moet dragen wil je niet dat het zichtbaar is. Dus eigen schuld, dikke bult.

Verder hebben wij samen een zeer gezellig weekendje gehad. We blijven naar elkaar toe groeien en het voelt geweldig. Schat ik hou van je. En ben zo dankbaar voor al je steun en je onmetelijke liefde.

Gelukkig ben je volgend weekend weer bij mij. Ik hoef niet zo lang te wachten. 

 

Liefs, Inge.

#eengelukkigevrouw

#eengelukkigstel Hartje

 

12. apr, 2018

Eigenlijk begon die week niet zo goed. Ik had op 5 april een afspraak in het VU bij de physician assistent.

Met dank aan dochter Angelique die mij bracht en weer thuisbracht.

Echter deze controle en het verloop ervan baarde mij zorgen. Allereerst werd er een complicatie geconstateerd, die maakte mij verdrietig. Er werd ook gelijk ingegrepen en de reacties hierop mede door een genderchirurg maakten mij niet erg vrolijk.

Dus begrijpelijk verliep de afgelopen week hier nogal vervelend.

Enkel en alleen thuis, veel tv, Netflix en weinig slaap door mijn bezorgdheid, en ja toegegeven angst, ook veel spelletjes op Facebook, wat kun je verslaafd raken.

Gelukkig was daar mijn schat, we bellen elke avond, die mij redelijk gerust wist te stellen.

Vandaag weer een ingelaste controle naar aanleiding van het geconstateerde. Maar deze keer wel bij dr. Özer zelf. Hier stond ik op. Tenslotte heeft zij alles geconstrueerd en mij gelukkig gemaakt. Dus volgens mijn mening kan zij het het beste beoordelen.

Vandaag was vriendin Mireille zo lief om haar middag op te offeren en mij te rijden.

Er werd mij vorige week wel gezegd dat ik zelf mocht rijden. Maar gezien de pijnscheuten af en toe leek mij dit niet verstandig. Dus gretig van haar aanbod gebruik gemaakt.

Omstreeks half twee vertrokken wij naar het VUmc en ik was bloedje nerveus.

Daar aangekomen een kop koffie voor mij en Mireille aan de thee.

Wachten en redelijk op tijd werd ik binnen geroepen. Gelukkig bij dr. Özer zelf. Nogmaals begroeten en even gebabbeld over de gemeenschappelijke kennissen. En haar bedankt voor het gekregene. 

Toen kwam het moment van de controle. Wat wist zij me gerust te stellen door te vertellen dat alles en mooi uitzag en mooi ging worden in de toekomst.

Even over de pijnprikkels gehad en ze moest glimlachen. Teken dat alles naar zijn plaats gaat en werkt dan wel gaat werken. Komt allemaal goed.

Daarna nog wat vragen van mijn kant. En ook daarin wist ze me gerust te stellen. Wederom het antwoord van “Komt allemaal goed en op die ene complicatie na zit alles op zijn/haar plek. Gaat echt heel mooi worden”.

Daarna een nieuwe afspraak gemaakt en deze kunnen combineren met die van mij lief. Dus we kunnen de volgende keer samen heen.

Voor zover maar eens, is toch al een heel stuk voor iemand van drie weken.

Ik ga lekker ontspannen en straks mijn lief van de goede berichten op de hoogte brengen. En gelukkig komt ze morgen. Kan ik haar weer heerlijk knuffelen, want dan vergeet ik de relax-stoel even.

Iedereen alvast een fijn weekend.

 

Liefs, Inge.

#eengelukkigevrouw

1. apr, 2018

Het valt niet mee, maar ook niet tegen.

Wat niet meevalt is het de hele dag liggen dan wel hangen in de relaxfauteuil om de druk van het operatiegebied te houden.

Dit op aanraden van Esther, mijn schat.

Ik heb de afgelopen zaterdag in het ziekenhuis zes vriendinnen op bezoek gehad en vier uur op een stoel gezeten. Dit was schijnbaar teveel, wat resulteerde in een fikse zwelling. Deze ging zelfs met icepacks niet weg.

Dus maandag thuis zou ik heel heldhaftig tegen Esther aankruipen op de bank. Ja dat had ik gedroomd de pijnscheut was zo heftig dat ik werd verbannen naar de relaxstoel.

Heb nog twee dagen veel steun van mijn lief gehad en het afscheid viel ons zwaar, maar ja zij moest weer werken. Schat dank voor al je hulp en liefde, ik hou van jou. Hartje

 

Toen kwam de stilte. Veel in de stoel en Netflix en tv en/ of wegdommelen.

Donderdag huishoudelijke hulp voor twee uur, een leuke afleiding. Werd verrast wat ze allemaal mochten doen. Dus komende week rust er een iets meer werk. Ik wil een schoon bed.

Vrijdag kwam vriendin Annemarie even op bezoek, altijd reuze gezellig en we hebben weer gelachen. De schat heeft ook de was voor me opgehangen, op zolder. Nogmaals dank hiervoor.

Verder een stil paasweekend, maar eentje zonder eieren. Lacht

Ik doe het nog steeds op Paracetamol en het is uit te houden. Soms even wat extra pijnscheuten. Maar ach als je dan voor de passpiegel langsloopt zie je het resultaat en is de glimlach zo weer terug.

Ook het dilateren gaat goed (voor degene die het niet kennen, Google). Ik zag dit op voorhand als een noodzakelijk kwaad maar dat gevoel was al lang voor de operatie verdwenen. Ben zelfs af en toe al met “Apollo” 3 aan het “spelen”. Nee ik geef geen verdere uitleg.

Zojuist het ontbijtje gemaakt en verwerkt en nu weer naar de stoel.

Ik wens iedereen fijne paasdagen.

En nogmaals iedereen bedankt voor de prachtige kaarten, bossen bloemen/bloemstukken en overige cadeaus. 

 

Groetjes en liefs,

Inge.

26. mrt, 2018

Vrijdag 23 maart (dag 2 na de operatie).

Het is druk op de afdeling en te weinig personeel, en dat merk je.

Eindelijk mag de drain eruit en de morfinepomp kan ook weer ongebruikt terug.

Ook word ik aangesloten op de flipflo en moet ik dus aan de blaastraining vanaf 15.00 uur. Dus elke 3 uur naar toilet katheter legen.

Maar ik mag lopen en heb sanitaire vrijheid.

Verder een lange dag zonder bezoek. Wel kaarten binnengekregen en nog een bos bloemen van Betty Mulder. Haar al twee jaar niet gezien en weinig gesproken, dus dit raakt me wel.

Verder beperkt lopen naar toilet om de drie uur en af en toe even tussendoor.

Lunch en diner heb ik aan de tafel genoten. Wel op de handdoek wat die tampon zit er nog in en ik lek nog af en toe en je voelt de tampon wel, die vult aardig.

’s Avonds met Vicky en later met Esther gebeld. Was een leuk breekpunt daarna nog wat, Netflix en Facebook.

 

Zaterdag 24 maart. Dag 3

De hechting die de tampon binnen houdt trekt af en toe en dat is gevoelig.

Ontbijt aan de tafel en al vroeg met Rianne aan het tikken via Messenger.

Omstreeks half tien berichtje van Esther dat ze thuis is.

Nog even met Angelique gebeld voor het eten van de AH, voor maandag.

 

Daarna douchen, haartjes wassen, spoelen en scheren. Heerlijk.

Weer heerlijk schoon en glad. Lekker op tijd voor het bezoek van vanmiddag.

En voor het eerst maandverband, dat zit zachter dan met de gaasjes en prettiger. Vrouw he?

 

Er schijnt nogal wat bezoek te komen vanmiddag.

Esther, Vicky, Marlinde, Marloes, Adrie en Nicky.

Gelukkig Esther weer kunnen omarmen en knuffelen. Maak me niet uit wie erbij zijn.

 

Het is een gezellige drukte geworden. Gelukkig hadden Esther en ik nog een half uurtje alleen zodat we ook nog even privé konden praten.

Op mijn tijdlijn en blogsite staat ergens “Eindelijk een Pasen zonder eieren”.

En waar komt de lieve Marlinde mee paaseieren. Lacht

Rond 20.15 uur worden de dames verzocht weg te gaan.

Esther gaat als laatste en nog even lekker met mijn schat geknuffeld.

De dames uitgezwaaid en het is ineens stil.

Samen met verpleegkundige Rianne gespoeld en nog wat zitten kleppen.

 

Zondag 25 maart. (Dag 4)

’s Nachts om 03.00 uur moet ik hoesten en naar het toilet,  was toch tijd voor blaastraining,

Om 06.00 uur de verpleegkundige komt voor de standaard metingen die na de operatie plaats vinden.

Om mijn toilet bezoeken te vergemakkelijken krijg ik na me operatie movicolon, het was weer tijd voor het beroemde zakje. En ook maar wat gaan lopen om spijsvertering op gang te brengen.

Om 09.00 uur zelfstandig gedoucht en aangekleed, het heeft even tijd nodig maar dan heb je ook wat.Verpleegkundige Marloes kwam aangelopen en keek haar ogen uit “je bent al klaar?” Ja, de sokken was ik net mee bezig op de rand van het bed.

 

Het is wel stil op de kamer nu iedereen weg is. Dus wordt veel film kijken. 

In de namiddag komt Angela Kramer nog even langs, met een prachtig bos bloemen

 

Later nog kort met Esther gebeld. Die is bij de ouders geweest en heeft nog zaken met haar oom moeten regelen. Hebben samen een gesprek gehad waarin Esther op den duur tegen haar oom zegt “Ik heb al enkele maanden een partner en daar steek in mijn energie in”. Hoe lief, dit doet me wat. Esther kan vanavond niet komen i.v.m. autoprobleempje. Afgesproken dat ik haar tussen 10 en 11 vanavond terugbel. Later op de avond nog lekker met mijn schat kunnen kleppen.

 

Maandag 26 maart. (Dag 5)

Vannacht geslapen als een blok. De nachtverpleegster heeft alles klaargezet voor het ontmantelen van het operatiegebied en later het dilateren, van dit alles heb ik niks gehoord.

Tegen 06.00 uur weer het vaste ritueel ( blaastraining)

Omstreeks 08.10 wordt het ontbijt gebracht, hier heb ik niets van gehad want de arts Teunissen kwam voor het verwijderen van de hechtingen en tampon en om te dilateren uit te leggen.

Wat ik hierna zelf in praktijk mocht brengen, want dit moet ik de komende 12 mnd. doen 2x per dag.

Daarna plassen en meten, 87ml achtergebleven.

Dilateren ging goed veel met nr. twee en ook nog even de nr. 3 erin gehad.

Nu drinken en zorgen dat omstreeks 12.30 uur  wanneer de blaastest wordt afgenomen de blaas ook onder de 100 zit, want dan mag ik zonder katheter naar huis.

 

12.45 uur ook deze blaasmeting zit onder de 100, dus zonder katheter naar huis, Jippiieee. Ondertussen voor de tweede keer gedilateerd.

Met Esther alles ingepakt en rond 15.30 uur samen op naar huis.

Thuisgekomen mag ik niets uit de auto pakken. Dat doet Esther, de schat.Hartje

Daarna gezamenlijk gegeten en Esther brengt de koffers vast naar boven.

 

En ja, blij weer thuis te zijn.

 ’s Avonds visite van Angelique en Arjan.

 

Liefs Inge,

 

#eengelukkigevrouw

#eengelukkigestel.