1. apr, 2018

Eén week thuis na de operatie.

Het valt niet mee, maar ook niet tegen.

Wat niet meevalt is het de hele dag liggen dan wel hangen in de relaxfauteuil om de druk van het operatiegebied te houden.

Dit op aanraden van Esther, mijn schat.

Ik heb de afgelopen zaterdag in het ziekenhuis zes vriendinnen op bezoek gehad en vier uur op een stoel gezeten. Dit was schijnbaar teveel, wat resulteerde in een fikse zwelling. Deze ging zelfs met icepacks niet weg.

Dus maandag thuis zou ik heel heldhaftig tegen Esther aankruipen op de bank. Ja dat had ik gedroomd de pijnscheut was zo heftig dat ik werd verbannen naar de relaxstoel.

Heb nog twee dagen veel steun van mijn lief gehad en het afscheid viel ons zwaar, maar ja zij moest weer werken. Schat dank voor al je hulp en liefde, ik hou van jou. Hartje

 

Toen kwam de stilte. Veel in de stoel en Netflix en tv en/ of wegdommelen.

Donderdag huishoudelijke hulp voor twee uur, een leuke afleiding. Werd verrast wat ze allemaal mochten doen. Dus komende week rust er een iets meer werk. Ik wil een schoon bed.

Vrijdag kwam vriendin Annemarie even op bezoek, altijd reuze gezellig en we hebben weer gelachen. De schat heeft ook de was voor me opgehangen, op zolder. Nogmaals dank hiervoor.

Verder een stil paasweekend, maar eentje zonder eieren. Lacht

Ik doe het nog steeds op Paracetamol en het is uit te houden. Soms even wat extra pijnscheuten. Maar ach als je dan voor de passpiegel langsloopt zie je het resultaat en is de glimlach zo weer terug.

Ook het dilateren gaat goed (voor degene die het niet kennen, Google). Ik zag dit op voorhand als een noodzakelijk kwaad maar dat gevoel was al lang voor de operatie verdwenen. Ben zelfs af en toe al met “Apollo” 3 aan het “spelen”. Nee ik geef geen verdere uitleg.

Zojuist het ontbijtje gemaakt en verwerkt en nu weer naar de stoel.

Ik wens iedereen fijne paasdagen.

En nogmaals iedereen bedankt voor de prachtige kaarten, bossen bloemen/bloemstukken en overige cadeaus. 

 

Groetjes en liefs,

Inge.