1. mei, 2018

29 april 2018. Vijf en half weken na de operatie.

Een kort maar geweldig en gezellig weekend met mijn schat.

Het was een week met dubbele gevoelens.  Ik kom mijzelf tegen, kan slecht tegen het alleen zijn momenteel. De gevoelens spelen op. Mis mijn lief Esther. Ondanks dat we elke avond wel bellen.

Woensdagavond/-nacht gaat het mis. Ik zit te chatten met vriendin Femke en krijg een enorme pijnscheut door mijn nieuwe vagina.

Ik sluit de chat af en ga naar het toilet om te kijken. Veel bloedverlies en er hangt iets naar buiten.  De emoties krijgen de overhand en ik raak in een lichte paniek. Wat nu?

Mijn lief een berichtje gestuurd en het gebeuren uitgelegd en een foto gestuurd. Zij weet mij rustig te krijgen en te laten wachten tot in de ochtend. “Afblijven, niet gaan krabben, blijven spoelen en deppen” was het advies. Ik word rustig(er).

’s Ochtends als zij thuiskomt uit haar werk nog even contact gehad en verteld dat het bloeden inderdaad is gestopt.

In de loop van de donderdag nemen de pijnscheuten toe.

Vrijdag komt mijn Esther en we hebben samen gekeken en zij vindt het al een hele vooruitgang qua genezing. Ik ben zo blij dat ze er is. En dat zag ze bij aankomst toen ik haar verwelkomde.

Zaterdag doen we boodschappen, zij rijdt, en ik kan weer een week vooruit qua maaltijden.

Verder zijn we gezellig samen geweest.

In de namiddag en begin van de avond nemen de pijnscheuten weer toe. Zij streelt me en ik knijp in haar handen van de pijn.

Toch krijgt ze me weer rustig en leidt af.

Later op de avond komt ineens het vermoeden, besef bij mij.

Het maandverband begint steeds meer te schuren. Esther haalt nieuw maandverband voor me.

Ik gebruikte synthetische (Always) en krijg van Esther katoenen (Kotex).

Ik ga de Kotex gebruiken en de irritatie en pijnscheuten worden snel minder. En eerlijk is eerlijk, Esther had me gewaarschuwd “Gebruik de eerste maanden geen Always”.

Maar ja soms is deze dame wat eigenwijs, bij defensie noemen we dat standvastig. Want als je maandverband moet dragen wil je niet dat het zichtbaar is. Dus eigen schuld, dikke bult.

Verder hebben wij samen een zeer gezellig weekendje gehad. We blijven naar elkaar toe groeien en het voelt geweldig. Schat ik hou van je. En ben zo dankbaar voor al je steun en je onmetelijke liefde.

Gelukkig ben je volgend weekend weer bij mij. Ik hoef niet zo lang te wachten. 

 

Liefs, Inge.

#eengelukkigevrouw

#eengelukkigstel Hartje