2. jun, 2018

Week 9.

 

Maandag 28 mei.

Vandaag voor het laatst huishoudelijke hulp gehad. Deze vorige week vrijdag al opgezegd. Ik mag weer licht huishoudelijke werkjes doen, dus kan ik dit mooi besparen.

Het moment voor mij zelf gaat steeds makkelijker en het begint echt richting ontspanning te gaan, even helemaal niets enkel mijn moment.

Dit twee keer per dag 30 minuten en heb inmiddels geleerd die zijn voor mij. Telefoon gaat nog wel mee als klok maar gaat op stil. Ik begin ervan te genieten. Zowel ik als Esther zijn hier blij mee, mede daar ik dit voor de operatie als een noodzakelijk kwaad zag. Maar dat is al lang verleden tijd.

 

Woensdag 30 mei.

Het blog van maandag (hierboven) even wat aangepast. Ja, dat is het nadeel als je wekelijks gaat bloggen. Een goede vriendin is eerder en laat haar blog lezen.

Wij hebben dit al vaker mee gemaakt dat de een hetzelfde schrijft als de ander, onafhankelijk van elkaar. Maar ja, wij zijn eraan gewend en herschrijven dan even een stukje.

Vandaag weer wat verder gelopen, zit nu op de drie km, en dat voelt goed. Moet uitkijken dat ik niet overhaast en te snel verder wil proberen. Maar begin mijn lichaam beter te leren kennen.

 

’s Avonds gebeld door Esther en lekker liggen kleppen. Daarbij krijg ik gelijk wat huis (tik)werk van haar voor mijn blog. De kleine stapjes die wij doen worden steeds groter en worden ook geholpen.

Vriendin Karin heeft, op mijn verzoek, mijn visitekaartje aan Esther haar collega Thijs laten zien.

 

Gisteravond tijdens de nachtdienst hadden Thijs en Esther even een half uurtje (pauze) om te praten over van alles en nog wat. Tijdens dit gesprek geeft Thijs aan dat hij zich al een tijdje afvroeg wie te bellen als er iets met Esther zou gebeuren tijdens het werk.

Hij laat weten “Ik weet nu wie ik bellen moet als er iets met jou gebeurt”. Waarop Esther zegt “Ja, zij is mijn partner”.

Ik ben hier zo blij mee. Nu hoef ik me geen zorgen meer te maken dat ik te laat word gewaarschuwd.  

Ook blijkt tijdens het gesprek dat het een aantal dames van de klantenservice al was opgevallen dat Esther regelmatig op Facebook plaatst “Groetjes Esther en Inge”. Dus er zijn er al meer op haar werk die het doorhebben.

 

Donderdag 31 mei.

Vanochtend samen met een vriendin mijn paspoort afgehaald. Eindelijk een identiteitsbewijs met de juiste pasfoto (i.v.m. haarwerk) en de V/F waar ik zo trots op ben.

Daarna even bij een collega op ziekenbezoek, leuk gepraat.

Op een gegeven moment kwam ook de vrouw des huizes thuis en mocht tijdens het gesprek met haar leuke complimenten ontvangen. Onder andere over mijn “vrouwelijke” ogen en mijn zachtere uitstraling. Zij kent mij nog van het “vorige” leven om het maar even zo te noemen. En was blij verrast door de verandering(en).

Vanavond, na het eten, weer 3 km gelopen. Laatste stukje ging toch moeilijker dan gisteren. Maar dat lag onder andere aan de temperatuur. Had ik kunnen weten met deze zon en temperatuur. Ook het bos is inmiddels niet meer koel.

 

Vrijdag 1 juni 2018.

De dag begint met mijn moment, quality time, dit wordt ruig verstoord door de bedrijfsarts. Door privéomstandigheden staat mijn mobiel op geluid en heb ik ook mijn werkmobiel op de slaapkamer als reservenummer.

Enfin de bedrijfsarts belt en begint met goedemorgen meneer, hem gecorrigeerd dat het mevrouw is.

Hij blijft meneer zeggen zelfs als we het over mijn vagina en de kleine complicatie hebben.

Ik begin het gesprek steeds ongemakkelijker te vinden, en wordt geïrriteerd. Dit wordt er niet beter op al hij zegt dat ik eind van de maand moet verschijnen om maar weer eens te kijken wanneer ik weer kan gaan werken.

Zo leuk als er in het verleden afspraken zijn gemaakt waar je zelf niet bij bent, ze blijken geen stand te houden. We zien wel. In ieder geval nog een maand werken aan het herstel.

 

Zaterdag 2 juni.

Vanochtend opgehaald door mijn lief om een weekend bij haar door te brengen.

Vanuit haar huis is het gemakkelijker om een vriendin in het Amstelland te bezoeken.

En morgen mee naar haar moeder om voorgesteld te worden.

Na het bezoeken van kapsalon Cuts and Colours door naar Delft even inkopen doen bij de Makro. Daarna door naar Amstelveen, het Amstelland ziekenhuis.

Het is ons gelukt vriendin Nikki te verrassen.

We hebben een leuke zaterdag gehad en deze zojuist met een etentje bij Picco Bello afgesloten.

Nu lekker bij Esther thuis, van elkaar genieten en onze vlucht voor de vakantie in december boeken.

 

Iedereen een fijn weekend.