4. aug, 2018

Heroes!, Canal Parade.

Beetje mijmeren en terugkijkend, nadenkend.

Laatst werd mij gevraagd “Ben je gelukkig?”. Ja, ik ben supergelukkig.

“Sta je ook op de boot tijdens de Canal Parade?”.

Nee, ik sta niet op de boot tijdens de Canal Parade. Ik ben niet eens bij de Canal Parade.

Dit om verschillende redenen. Maar ook om dat ik mijzelf géén Hero vind.

Heroes zijn de collega`s die huis en haard achter laten en op uitzending(en) gaan en gingen.

Vorig jaar hadden we de spreuk “Onze vrijheid begint bij die van een ander”. Nee, onze vrijheid begint bij acceptatie, en die is soms ver te zoeken.

Heb tegenwerking het hoofd geboden en ben erachter gekomen dat men beter niets kan vertellen “Don’t ask don’t tell” 

 

Ik heb enkel gedaan wat nodig was, voor mijzelf kiezen, voor het leven kiezen.

Een leven als vrouw, zoals het vanaf het begin eigenlijk had moeten zijn.Maar niet was.

Dus nee, ik ben geen Hero, maar ik ben, dus ik besta.

Ik ben, ja ik ben … vrouw, dus Zij bestaat.

Heb vorig jaar genoten op de Defensieboot, tijdens de Canal Parade. Leuke, lieve mensen ontmoet. Leuke, lieve vrienden en vriendinnen aan overgehouden.

Het is een feest van presenteren (zonder geweren) en profileren. Ik heb genoten. Heb zelfs op “het blok” gedanst met vriend Jens. Ja, Inge heeft gedanst, althans een poging gedaan om ritmisch te bewegen op muziek. Het is een feest waar warmte op je af straalt, warmte van het publiek. Erkenning van het publiek. Warmte van collega`s onder mekaar. En dan vraag ik mij naderhand af “Waarom niet bij het onderdeel, of plek waar ik werk ?”.

De afgelopen weken ben ik regelmatig gevraagd of ik er dus (weer) bij zou zijn. Bij de uitleg waarom niet krijg ik regelmatig te horen “Je bent wel een Hero, en kijk waar je nu staat, wat het je gebracht heeft.

Ja, dan ga je een beetje verder mijmeren.

Vanaf een boekpresentatie in april en de Canal Parade in augustus is er veel veranderd.

Heb in (april) 2017 een geweldige vrouw leren kennen. We zijn inmiddels al een jaar een stel. En gaan onze weg samen verder.Zou geen dag meer zonder haar willen.

In augustus vorig jaar dus de Canal Parade mee mogen maken, het is een warm bad en een bad van acceptatie van de aanwezige collega´s. Nog een leuk gesprek gehad met onze toenmalige minister.

En in augustus dus ook eindelijk de stoute hakken aangetrokken en Esther verteld dat ik van haar hou. Zoals al geschreven, sindsdien een paar.

Ook heb ik op de eerste dag van de Lente (2018) mijn operatie gehad. In het gewenste ziekenhuis, door de gewenste chirurge met het gewenste resultaat.

Dus ja, ik ben gelukkig, supergelukkig.