12. aug, 2018

Verjaardagen/ Weekend.

Zaterdag 11 augustus.

Esther is redelijk op tijd thuis uit haar nachtdienst. Dit houdt in dat het weekend voor ons begonnen is. Na het ontbijt en dergelijke op naar Cuts & Colours en vervolgens door naar Den Helder voor twee verjaardagen van Dean en gastheer Martijn.

Onderweg praten Esther en ik over van alles. Haar werk, mijn werk en eventuele verandering van werkkring en over samenwonen.

Ja, jullie lezen het goed, over samenwonen!

We zijn nu een jaar samen en wonen al een maand samen door omstandigheden zo gekomen. En we vinden het allebei vervelend worden als de ander moet gaan om de een of andere reden.

Het gesprek leidt wel af maar toch voel ik langzaam de spanning opkomen, want ja wat moet en kan je verwachten. Ik word voorgesteld aan, en maak kennis met een groot deel van de familie. Drie nichtjes, al dan niet met aanhang en kids, een oom en tante en nog overige bekenden en vrienden van de gastvrouw en jarige gastheer.

Ik wil de familie bedanken voor de warme ontvangst zonder vooroordeel en oordeel, voor het mogen zijn.Ik voelde me gelijk opgenomen en op mijn gemak, door de ontvangst van Stephanie en Martijn. Die middag heerlijke gesprekken mogen voeren met onder andere Leontien en Marcel, Niels en Deborah.

Esther merkt dat ik op mijn gemak ben en streelt me af en toe.

Het is een zeer gezellige middag geworden waar ik me op mijn gemak en geaccepteerd voel. Leontien merkt nog op dat ze blij is voor ons, maar vooral voor Esther dat ze een partner heeft en gelukkig is.  

Daar Esther al zo´n 20 uur op is ga ik terugrijden. Gedurende de rit kan ik nadenken over deze geweldige dag die ik mocht meemaken.

Eenmaal thuis mag ik Marcel en later ook Stephanie toevoegen aan mijn vriendenlijst op Facebook.

Ik dank Stephanie voor haar warme, onbevangen ontvangst en fijne middag en haar antwoord, “Familie is familie. Ben blij jullie samen zo gelukkig te zien” raakt mij diep. Zo kan het dus ook.

Dat samen, met de in de auto gevoerde gesprekken, heeft een emotionele huilbui tot gevolg die Esther al zag aankomen.

Al met al valt Esther later thuis in een diepe slaap en doe ik geen oog dicht na zo´n overweldigende dag vol van acceptatie en liefde.

We zijn nu 36 uur verder na het opstaan van gisterochtend en ik ben nog steeds wakker. Heb inmiddels zo’n 22 uur kunnen nadenken over dit blog en alles giert nog door de grijze massa boven.

En dan zondagmiddag in een gesprek met moeder Schoffelen wordt alles nog eens dunnetjes overgedaan.

Ik ga maar eens lekker voor de tv onderuit.

 

Fijne avond en voor later welterusten.

Liefs Inge.