19. aug, 2018

Country meets Rock & Roll in Nieuwkoop

Zondag 19 augustus.

Nieuwkoop.Where Country meets Rock & Roll, Where Savannah meets Inge and Esther.

Vanmiddag zijn wij naar Nieuwkoop geweest ter ontspanning. Voor eerdergenoemd festival. Eenmaal aangekomen viel de ontspanning gauw bij mij weg. Een paar keer rondgelopen en tot de conclusie gekomen dat ik mijn camera’s wel had moeten mee nemen. Maar ja, dat gewicht daar had ik geen zin in.

Na wat op een terras gedronken te hebben terug naar het Regthuysplein alwaar de muziek verder ging. Zoals gezegd, Country (Savannah) meets Rock and Roll (the Wieners). Daar  kom ik allereerst een heel goede en oude vriendin (Barbara) tegen, na haar naam te hebben genoemd herkend zij me na een tweede blik. Komt gelijk naar mij toe en het wordt kussen en praten. Esther voorstellen en erbij betrekken.

We gaan verder naar het plein en Esther stelde mij rustig, want ik was best gespannen. 

Je komt tenslotte oude bekenden en vrienden (Savannah) tegen waar je een verleden mee hebt, zo’n twintig jaar met hun meegereisd als hun fotograaf.

Allereerst gaan wij Dave en Linda begroetten, want ja zij wisten dat wij kwamen en hadden heel lief en netjes niets gezegd. Na de begroetingen en een leuk gesprek verder.

Op den duur zegt Esther “Schat laat het gebeuren, dan is de/je spanning weg”.

En zo gebeurde het. Een oude bekende (Willem) komt langs me lopen en de tweede keer begroette ik hem. Hij kijkt, en na een tweede blik komt een vrolijke blik van herkenning. Nou ja, herkenning? Hij zei gelijk “Meid wat ben ik blij je te zien. Hoe gaat het met je?”. Na Esther te hebben voorgesteld zei hij “ik ga het gelijk Marian vertellen dat je er bent”. Marian kijkt later op afstand en blijkt niet naar mij toe te durven komen, maar haar blikken blijven mij/ons volgen.

Als wij eenmaal weer bij de geluidsman Dave staan durft ze te komen. Een vriendelijke en warme begroeting volgt. Hierna gaat het snel. Marian is zo blij dat ik er ben dat ze zich niet stil kan houden en gaat naar de fanclubstand om Dieny en Bram te vertellen dat ik er met mijn partner ben. En, ik zou bijna zeggen natuurlijk, komt Dieny gelijk achter de stand weg in haar rolstoel tussen iedereen doorsnellen om ons te begroeten. (Waar heb ik dat meer gezien? Nancy Lacht).

Na de nodige gesprekken en begroetingen gaan wij een stukje verder.

Het festival loopt op zijn einde en tijdens de laatste set van Savannah loopt Marian naar het podium en verteld Wilma wie er op de kant staan. Wilma kijkt twee keer naar mij en wij zien de verbazing op haar gezicht, en de set duurt vanaf dat moment voor Wilma te lang. En dan moet ze nog een finale met the Wieners, en de toegift.

Na dit alles komt ze zo snel als alles het toelaat naar ons toe en begroet me met tranen in haar ogen. Haar stem slaat over en de begroeting is warm, liefdevol en als vanouds.“Inge wat zie je er mooi en gelukkig uit. Je straalt helemaal. Wat mooi, ik had je helemaal niet herkend. We hebben je gemist”. Een paar uitspraken tijdens het gesprek en ik zie dat ze totaal van slag is. Ik weet me, met moeite, goed te houden. Er volgt een warm gesprek tussen ons en Wilma waar de anderen op den duur bij komen staan. Want ja, de meesten kennen de band tussen Wilma en mij en die blijkt er nog steeds te zijn.

Gegevens worden uitgewisseld en mijn nieuwe adres is doorgegeven.

Gezamenlijk spreken we af dat we elkaar weerzien. Wilma gaat vanavond de groeten overbrengen aan “Mams” en ik ben stiekem heel benieuwd hoe die zal reageren.