15. jan, 2019

Een geweldig gevoel.

Nu is het zo dat ik al enige weken weer fluitend en met plezier naar het werk ga.

Al helemaal nu bekend is dat ik op mijn nieuwe werkplek mag blijven tot aan de pensioendatum. En niet alleen ik ben bij, ook mijn nieuwe collegae zijn blij.

Anja is blij en durft weer aan verlof te denken.

Het is nog even wachten voor ons beiden dat we alles in werking en over kunnen zetten, daar per 1 februari hopelijk alles rond is.

En dan kom je met een collega uit de regio in gesprek, die even snel een half uurtje bij ons zit te werken.

Het is tijd voor de koffie en het kantoor van Anja en mij is dan vaak de zoete inval.
Dus ik kom in gesprek met Jo-Ann en tot ik begin te hoesten had ze totaal geen idee. Dus mijn traject verteld en hoe fijn is het dan om te horen dat ze niets doorhad, zelfs niet toen ik telefoneerde.

Daardoor moest ik dus ook hoesten, ben verkouden en heb een nare kriebel in de keel.

En dan zegt ze out of the blue “Ik heb diep respect voor je en vindt je een topper”.
En dan ….. begin ik te blozen.
Maar wat een fijne opsteker is dit en wat een heerlijk gevoel om eindelijk eens zo te werken.

 

Lieve groet en een fijne avond,

Inge.