22. jul, 2019

Update.

Voor de geïnteresseerden.

Afgelopen dagen goed doorgekomen. Zoals al eerder gezegd het was met paracetamolletjes te doen.
Gisteren bij Ma op bezoek geweest en ja, je voelt elke drempel en bobbel in de weg.

Mocht ik vorige week iets te dubieus of ontevreden geklonken hebben. Nadat ik in het weekend een beha-wissel kon doen, kon ik dus ook het resultaat zelf aanschouwen. En ik ben meer dan tevreden.

De tape was er in het Amstelland al afgehaald maar toen werden er nog twee kleine tapjes over de wondjes onder de borst geplaatst tegen het eventuele nabloeden.
Dus ja, stil blijven zitten, armen iets omhoog maar weer niet te hoog. Laat je trouwens ook wel uit je hoofd.

Maar zondag zelf kunnen kijken voor de passpiegel en meer dan tevreden. Wederom een groot en gemeend dank je wel Dr. M. Özer.
Wat ben ik blij dat ik deze vrouw als chirurge heb gekozen.

Vandaag gaat alles al een stuk gemakkelijker. Ik kan mijn armen weer meer bewegen. Alles is wel geel en beurs en voelt nog stram.

Ook de dag door gekomen zonder de paracetamol. Je voelt het maar zoals een vriendin ooit zei “Als je denk dat je doodgaat, kun je nog 25 km door”. Nou dan kan ik nog zeker vijftig door.

Vandaag boodschapjes gedaan in de Atlas. Ga ik de andere kant op en hoef ik niet langs de sportschool, want dat mis ik, mijn sporten. En ik niet alleen, mijn lichaam ook maar dat is van latere zorg, komt wel weer goed.

Ik ben gelukkig met wat het nu is en het kan alleen maar mooier worden.
Of zoals een (andere) vriendin zegt “Je hebt er tiet veur”

Ja, en daar moet je even aan wennen. Dat er meer is en daardoor minder ruimte overblijft. Met ander woorden; de deuren mogen iets wijder open. 😀

Ik wens jullie een mooie avond en een pracht week.

#eengelukkigeinge.