16. feb, 2020

Gezelligheid en de tijd vliegt.

Afgelopen vrijdag begon al met de verrassing voor Valentijn, Esther kwam met een mooie bos rozen voor mij thuis. Helaas is haar cadeautje nog onderweg. Heb netjes excuus gekregen van de beginnende firma.

Ook kwam dochter Angelique met kleinzoon Roan op visite.
Ook dank voor de prachtige bos bloemen.
Roan moest even wennen maar wat hebben we een lol gehad met ons tweetjes.
Na zijn slaapje ’s middags liep hij gestaag door de woning en ontdekte al gauw de gitaar van oma.
Verbazingwekkend haalde hij zelfs een klein toonladdertje, beginners luck J.

Daar er, door een ongeval en twee afgesloten rijstroken, een file op de N11 en A12 stond van een goede 105 minuten besloten Angelique en ik om maar iets te laten bezorgen.
Angelique ging voor de Kapsalon kip, nou dat was een voltreffer. Ik denk dat zij het de eerste dagen niet meer koud heeft gehad, hahaha, ze kreeg al snel een aardig kleurtje.

Nadat het eten gedaan was en ik nog even met Roan had gespeeld, voor zover dat ging, had mamma alles opgeruimd en bijeen gepakt voor de terugreis naar huis.

Dan is het even stil in huis.
Omstreeks 20.30 uur werd Esther wakker voor haar nachtdienst.

Angelique was een kwartiertje eerder veilig thuisgekomen, liet ze even weten via de app. Wel fijn.

 

Dan de zaterdag
Esther heeft de boodschappen gedaan en bij thuiskomst vraag ik waar het eten voor de avond is. Nou dat was de tweede Valentijns verassing, “Ik neem je mee uit eten zei ze. We gaan naar restaurant de Lelie”.
Nu is dat altijd gezellig, samen uit eten maar ik had volgens mij een probleempje van een twee kilo aan mijn voet hangen. Die ook nog eens een beperking opleverde namelijk het niet mogen belasten. En we zouden vanavond nog vriendinnen op bezoek krijgen.
“Geen gemaar” zegt Esther, “Ik heb een rolstoel voor je geregeld”.

Dus op naar de Lelie en lekker uit eten.
Dan weer vlug naar huis voor de visite.
Omstreeks 20.30 uur arriveerden vriendinnen Rianne en Saskia, net op tijd voor de koffie. Met een overheerlijke Moorkop. Ja, ….. een Moorkop.
Een gezellige avond gehad met leuke gesprekken en heerlijke hapjes. Het was ook al weer even geleden dat we elkaar live gesproken hadden.
Tegen een uur of één was de avond alweer ten einde, gezelligheid kent geen tijd, maar de tijd vliegt.

Esther en ik hebben na het uitzwaaien nog even tv gekeken en rond een uurtje of vier hielden wij het ook voor gezien.
Snaveltjes toe en oogjes dicht.

De zondag is een lazy Sunday geworden met ons beitjes nergens heen en lekker thuis.

Daar gaan we nu lekker mee door.

Voor iedereen een fijne zondag avond en voor later slaap lekker.

Liefs,
Inge.