Mijn nieuwe "levens"stapjes. Het leven na mijn wedergeboorte

19. dec, 2018

En dan ga je na een lange tijd weer een blog schrijven.

Niet dat er niets te vertellen viel hoor. Maar om alles in goede banen te leiden en de mensen op de achtergrond ook de mogelijkheid te geven hun werk te doen, ben ik even gaan zwijgen.

Er was genoeg te vertellen, maar om nu telkens over het huishouden te schrijven en onze bezoekjes aan de lunchroom(s). Dat kon ik ook zo wel posten.

Maar goed, de laatste blogpost was op 31 oktober.

Ik weet nog dat een goede vriendin op die dag haar verjaardag had.
Nou die had ik een dag later en op 1 november werd ik 39 jaar. Ik zie nu sommigen denkbeeldig fronzen en hoor ze denken. Ja ik ben opgehouden met tellen toen ik 39 werd.
En trouwens, volgens sommigen ben ik net twee jaar. Dit is dan weer geteld vanaf de dag dat ik met de hormonen mocht beginnen. En weer anderen zeggen dat ik net zeven maanden ben.

Mijn verjaardag in elk geval met Esther en een drietal speciale, dierbare vriendinnen gevierd.

 

Verder ben ik gaan re-integreren op een andere werkplek, dichterbij mijn huidige woonplek en een fijne, veiliger (werk)omgeving.

Ik vond en vind het super hoe ik hier welkom werd geheten en geaccepteerd werd. Na een kleine drie weken op proef meedraaien werd mij gevraagd me even kort via de mail voor te stellen. Want ja, de mensen krijgen toch veelvuldig mails van je of krijgen je aan de telefoon.

Mij kort voorgesteld en de reacties die binnenstroomden deden mij veel en ontroerden mij diep en nog steeds.

Inmiddels ben ik er een dikke maand aan het werk en waren we in afwachting van de gesprekken en de mensen die druk op de achtergrond bezig waren.

Het was een spannende tijd en het heeft van eenieder veel inspanning gevergd. En voor degenen die mij closer kennen, het leverde veel spanning op die zijn tol ging eisen.

 

Maar daarom des te blijer met het verlossende telefoontje van mijn Overste vanmiddag.

Hierin werd meegedeeld dat ik het uniform aan de spreekwoordelijke wilgen kan hangen.
Of met andere woorden het blauwe uniform gaat, na 26 jaar, uit en ik ga werken op de plek waar ik al re-integreerde. Ik ga dus naar de D BMW. De formaliteiten ga ik niet allemaal uitleggen en jullie mee vervelen.

Wat ik wel wil doen is iedereen die zich voor heeft ingezet heel hartelijk bedanken. Ik kan en ga geen namen noemen, maar jullie weten zelf wel dat ik jullie bedoel. Dank jullie wel.

Er valt een pak van hart en een last van mijn rug.

Onze kerstdagen worden dagen van ontspanning en we gaan 2019 met meer ontspanning in. Ik ben zeer dankbaar.

Degenen die ik wel wil noemen; Esther, lieve schat, dank voor je onmetelijke en altijd aanwezige liefde en steun.

Vicky Arrachart ook jij bedankt voor je onmetelijke steun. We zijn al jaren de beste vriendinnen en staan er voor elkaar maar toch wil ik je bedanken.

 

Voor de rest mijn dochters en beide schoonmoeders, en verder familie en vrienden en vriendinnen dank voor jullie steun.

Petri en Mireille, en de Deelense Dames, uiteraard ook jullie bedankt voor jullie steun en hulp. En we gaan het vieren.

Rest mij jullie allen alvast prachtige Kerstdagen en een heel gelukkig en liefdevol 2019 te wensen.

 

#eengelukkigeInge

#eengelukkigstel

#hetwordeenfijnevakantie

 

 

 

 

31. okt, 2018

De afgelopen maand is er veel gebeurd, leuke en minder leuke zaken.

Ik heb een echo ondergaan en de uitkomst was duidelijk, en voor mij positief. Mijn borstklier is te weinig gegroeid 9mm, dus ˂1cm.

Weliswaar net op het randje maar goed. Dus gaat er, vanuit het VUmc, een aanvraag voor vergoeding voor een borstvergroting naar de zorgverzekeraar.

Helaas wordt de aanvraag door de zorgverzekeraar afgewezen. Ik krijg hierover een schriftelijk bericht en klim gelijk in de telefoon. Ik wil graag weten waarom de aanvraag wordt afgewezen terwijl ik aan alle gestelde regels voldoe.

De zorgverzekeraar weet mij te vertellen dat de aanvraag is afgewezen omdat ik een “plooi” zou hebben en dus borstgroei.

De beste verteld dat ik geen “plooi” heb en dat ik dinsdag de 30ste naar de chirurge moet en dit ga bespreken.

De afwijzing met de chirurge besproken en na nog eens een controle gaat er een nieuwe aanvraag de deur uit, Voorzien van de mededeling “geen plooi” aanwezig. Dus voor wat dat betreft hoop ik in december op een goede beoordeling.

 

Ook hebben wij deze maand heerlijk geluncht met een aantal vriendinnen van de staf Luchtmobiel. Eindelijk leerden zij Esther kennen. Hierdoor is er een leuke nieuwe (app) groep ontstaan “de Deelense dames”. En het wordt zeker vervolgd.

Dan het "oude" huis. De huur was al opgezegd per 1 november, en het huis zal worden gesloopt. Later blijkt dat er een tijdelijke (antikraak) huurder in komt en moet de woning ineens helemaal leeg. Wij hebben ons best gedaan. Nog een jonge dame blij gemaakt met een bijna complete huisraad. Zij mocht alles meenemen wat ze wilde. Ook nog een kast en paspop aan vriendin Mireille gegeven en gebracht. Maar helaas is het ons niet gelukt. Vele toegezegde hulphandjes lieten het afweten, trokken de hulp op het laatst in. Dus de overdracht of oplevering voor morgen wordt spannend, want de woning is niet leeg, maar nagenoeg leeg.

Hoop van deze last verlost te worden want het in de weekenden op en neer en op en neer wordt er niet goedkoper op. Maar gelukkig veel geholpen door Esther die haar vrije weekenden hieraan opgeofferd heeft. Dank je lieverd.

Ook dank aan haar werkgever waar we een wagen van mochten lenen om dat wat wij wilden houden in Alphen aan den Rijn te krijgen. Dank aan moeder en vader dat we ook hun bus mochten lenen om vele zaken naar de stort te brengen.

Want eerlijk is eerlijk het aangebodene was goed en stond gratis op facebook en internet. Maar er reageerde niemand, zelfs de Kringloop wilde vele zaken niet. Bel je als ze de boeken willen, ja hoor. Kom je ze brengen, “Ach mevrouw, we hebben al zoveel boeken. Het is jammer ze zien er goed uit”. Dus ook de stort op.

Het leuke we zijn weer trotse oma’s geworden van een prachtige kleinzoon, Roan.

De probleempjes komen echter achter elkaar. Hebben we net onze nieuwe toilet en designradiator laten plaatsen, krijgen we een lekkage naar de onderbuurvrouw.

Het blijkt dat een oude leiding is gaan lekken dus het volgende probleem dient zich alweer aan.

Voor de rest sluiten we deze maand af en zien wat de nieuwe maand ons brengt.

Hopelijk mooiere verassingen dan de afgelopen maand.

En ook dat mensen zich eens aan hun beloftes en toezeggingen houden.

Maar zoals mijn vader al zei “Veel beloven, weinig geven doet een gek in vreugde leven”.

Nou ik ken er inmiddels een aantal.

Ik ben moe en doe zo mijn oogjes toe. Kijken of ik wat slaap kan pakken.

Eerst nog even het vaste momentje pakken, en dan ......

Welterusten en wie weet tot een nieuwe blog.

29. sep, 2018

Ja, waar begin je dan! Allereerst is weer veranderd, het worden geen wekelijkse opsommingen meer. Maar gewoon, indien er wat is gebeurd al dan niet goed, en ik zin heb in het schrijven dan volgt er wel weer wat. 

Deze week is een drukke week en gaat er hopelijk iets veranderen.Het is een week van testen en beslissingen.

Allereerst een relaxte maandag met Esther en heerlijk samen wakker worden.

Behalve beiden wat leren, en Esther ’s nachts weer aan het werk is er die dag weinig gebeurd.

Vervolgens mocht ik dinsdag een gesprek aan gaan en even “proefdraaien” op de planning BMW, op de Kromhoutkazerne. Dit om te zien hoe mijn computerkennis was en hoe snel ik zaken, met name Excel, zou oppakken.

Dit ging allemaal voorspoedig en we hadden ook direct een klik. Het kwam erop neer dat zij wil dat ik kom, en dat ik ook wil.
Het gaf/geeft zo’n fijn gevoel om te werken waar je gewaardeerd wordt om wie je bent. En dat er niet geoordeeld wordt. Ik heb heerlijk proefgedraaid en meegekeken.

Iedereen heette me ook gelijk welkom, terwijl er nog niet beslist is.

Dus nu wordt het bij onze leidinggevenden neergelegd als ik daar op een TTW-basis (Tijdelijke tewerkstelling) kan komen om vervolgens een REP (RE-employment) positie te bemachtigen.

Mijn direct leidinggevende hierover ingelicht en deze zegt tot dusver zijn medewerking toe. Volgende week de bedrijfsarts inlichtten, ook deze dient akkoord te gaan.

Verder de verwijsbrief voor de nieuwe logopediste in Den Haag geregeld, en gelijk een afspraak gemaakt zodat ik weer kan beginnen.

Ook contact gehad met Den Haag omtrent de opgezegde huur en het eventueel overdragen van de woning aan een collega. Maar dit kan niet want de bulldozers zijn al besteld zodra ik er definitief uit ben gaat de woning plat.

En op donderdag al vroeg gewekt door een heel fijn emailbericht. De Overste van het onderdeel waar ik een gesprek heb gehad wil mij twee tot vier weken op proef mee laten draaien. Een stap naar een andere functie? Lacht. De dag begint dus goed.

Later rond 10.00 uur telefonisch contact gehad. De kap. neemt contact op met mijn leidinggevenden en we houden contact. Lekker, vaart erachter.

 

Verder zou de donderdag nog iets beter kunnen zijn als het telefoontje binnen was gekomen waar ik al 10 dagen naar toeleef. Helaas. Vrijdag zelf maar gebeld en het antwoord “Ja, maar u bent gebeld want er staat geen notitie”.

Na lang doorpraten en uitleggen dat doctoren ook wat kunnen vergeten het voor elkaar gekregen dat ik dinsdag (hopelijk) wordt gebeld. Dus blijft nog even spannend.

Vrijdag een rondje rondkarren. Alphen, Deelen, Badhoevedorp en weer thuis in Alphen.

’s Avonds gezellig visite gehad van vriendin Marlinde.

En vandaag Esther weer naar de schoolbanken en ik aan de schoonmaak en later ook weer aan de studie.

Nu rond 21.15 uur samen genieten van de avond en morgen is er weer een dag.

Doei en een fijne avond.

23. sep, 2018

Maandag 17 september.

Vanochtend vroeg op en een spannende dag tegemoet.

Allereerst op naar het VUmc waar ik om 09.15 uur op de poli F moest zijn voor een echografie van mijn borst(jes).Ik hoop in aanmerking te komen voor de vergoeding voor borstvergroting.

De radiologe heeft haar best gedaan en nu is het aan de chirurge en vooral aan de zorgverzekeraar. De laatste dient te beoordelen of ik in aanmerking kom volgens de door hun gestelde eisen.

Daarna weer naar huis en het volgende moment voor vandaag afwachten.

Kijken of ik de mail krijg die ik hoop te krijgen sinds vorige week donderdag.

Ondertussen vandaag voor een verwijzing gebeld voor de logopedie. Ik wil dit weer oppakken en naar een logopediste in Den Haag gaan.Helaas mijn nieuwe huisarts heeft mijn dossier nog niet binnen dus de vorige huisarts (in Otterlo) gebeld waar mijn patiëntendossier is gebleven.

Deze weet het ook niet. Het zou doorgestuurd zijn. Dus momenteel zweef ik even tussen wal en schip. Weer afwachten en hopen dat het snel goed komt.

 

Dinsdag 18 december.

Vandaag een leuk bericht in “Mijn Dossier” mogen ontvangen.

De echografie is voor mij goed verlopen. Ik heb te weinig borstgroei van mijzelf, zit op het randje, heb 9mm kliervorming. Zolang je beneden de 1cm zit kun je in aanmerking komen voor vergoeding. Dus nu wachten op het telefonisch onderhoud met drs. Özer En dan maar hopen dat de brief voor de zorgverzekeraar wordt geschreven en deze wordt goedgekeurd.

Voor de verdere informatievoorziening is het teleurstellend.

De telestick werkt wederom niet, dus kan ik niet in de vacaturebank of het REP-programma kijken en bezig zijn.

De leiding ingelicht over het huidige probleem, ik wil wel weer beginnen met werken maar ja het zit even tegen. Ik kan geen broek (dus uniform) dragen dus enkel een jurk, rok of wijd hangende kleding.  Hen ook ingelicht over het feit dat ik tijdelijk, dan wel permanent ergens in de buurt geplaatst wil werken.

En voor wat betreft de telestick ik twijfel nog even. Of terugsturen of zal het ooit gaan werken. Ik blijf niet voor nop naar defensielocaties rijden. En als de helpdesk het ook niet meer weet, zal het doelloos blijven liggen.

Donderdag 20 september.

Vandaag naar Deelen geweest. Was weer een ontmoeting met gemengde gevoelens. Het onplezierige was wederom de doodzwijgende en negerende collega's van de patrouille.

Ik sta daar inmiddels ver boven. Heel apart dat er twee collegae persoonlijk uitgenodigd worden voor de saamhorigheid en mij niets gezegd of gevraagd wordt. Maar wees gerust, na de afgelopen jaren wil ik er niet eens bij zijn.

Wel leuk dat je het compliment krijgt dat je er goed uitziet en dat je ogen anders zijn, dat je straalt. Dat een ander collega je wil inschrijven omdat hij je eerst niet herkend.

De telestick opnieuw met de benodigde software beschreven en morgen maar eens kijken of het nu eindelijk werkt.

Leuk vriendin Mireille weer te zien en te spreken. Was warm en liefdevol als altijd.

Eenmaal weer thuis ligt er een brief van het Rijksvastgoedbedrijf omtrent de opzegging van de huur. Men wil een brief met handtekening. Wordt geregeld. Ik probeer er een collega in te krijgen die de inboedel wil overnemen. Maar krijg van hem al te horen dat de bulldozers al besteld zijn. Zodra ik er definitief uit ben gaat de woning plat.

Vrijdag 21 september.

Vanochtend samen met Esther ons lekker laten verwennen bij schoonheidssalon Beauty All-In. Heerlijk.Daarna de benodigde boodschappen gedaan  en even lekker lunchen bij Carla’s.

’s Middags even op de laptop en zowaar de telestick werkt, eindelijk.

Zaterdag 22 september.

Vandaag heel vroeg op, Esther moet de schoolbanken in voor haar ADR (gevaarlijke stoffen certificaat). De eerste van drie studiedagen gevolgd met een examen.

Mijn persoonlijke moment genomen en daarna mutsen in de keuken.

Poetsen, opruimen en poetsen. En ook ik ben maar weer begonnen met het opfrissen en leren van de benodigde kennis. Wetboek v Streafrecht, Wetboek v Strafvordering, Geweldsinstructie en dergelijke. 

’s Avonds enkel samen op de bank genieten van de film Warcraft.

 Zondag 23 september.

Vanochtend heerlijk samen ontwaken.

Daarna startte ik even Facebook op en keek naar de herinnering.Ik wist dat deze dag eraan zat te komen had mijn lief al gewaarschuwd. En ja, ik was en ben vandaag emotioneler dan anders.

Tina je bent en wordt nooit vergeten. RIP.

Ook spelen er vele gedachten over de komende week door mijn hoofd.Het wordt een belangrijke week van en met beslissingen, waar veel van afhangt.

Ik wens iedereen een fijne avond en voor later welterusten.

15. sep, 2018

Buiten het normale huishouden valt er weinig te bloggen deze week.

We hebben onze “walk in closet” ingericht. Al is nog lang niet alles gehaald, gekeurd en weggehangen. Er best veel door ons opgeruimd en weggegooid.

Voor twee goede vriendinnen, Nee, niet de films en series. Lacht

Verder onze recepten ingeleverd voor “de Pil”. De apotheker had er nog genoeg in huis om Esther te voorzien en voor mij moest worden besteld.

Een dag later kon ik ze afhalen. Eenmaal afgehaald en ’s avonds thuis geopend blijk ik weer de Estradiol te hebben. Daar blijk ik dus meer en vaker hoofdpijn van te krijgen dan van de Progynova,

De dag erop weer naar de apotheker en geen probleem, kon ik zo omruilen voor Progynova en er werd gelijk een aantekening gemaakt dat ik van de Estradiol meer hoofdpijn krijg. Fijn een meedenkende apotheker, heerlijk.

Op zaterdag, zodra Esther thuis was uit haar werk, gaan wij op weg naar de Harskamp om wat spulletjes te halen. Esther rijdt en ik zit er lekker naast.

Kan ik eens om me heen kijken.

En dan schrik je best wel, als je 32 potentiele moordenaars op de weg ziet rijden.

29 bestuurders van een personenauto, en nog meer schrikken, 3 beroepschauffeurs van een vrachtwagen.

Jullie moeten je schamen en eigenlijk hoop ik dat de bekeuringen verdubbeld worden dan wel de voertuigen in beslag worden genomen.

Wij rijden MONO.

Ook nog even de telestick met de nieuwe software beschreven. Hopelijk gaat het nu goed.

Eenmaal weer thuis de spulletjes uitladen en weer trachten op te ruimen.

Esther hangt de lamp in de walk in closet even op. Deze meegenomen uit de vorige woning, was net nieuw. Nu een vijfspot in de walk in closet, lekker veel licht.

Nog even lekker koken en eten en daarna geven wij het op.

De gordijnen dicht relaxverlichting aan en lekker op de bank ontspannen.

Samen lekker van en met elkaar genieten.

 

Fijn weekend voor iedereen.