Mijn nieuwe "levens"stapjes. Het leven na mijn wedergeboorte

13. sep, 2019

Vandaag mijn verschoven flexdag. Drukke week gehad met overleggen.

Toch vroeg opgestaan, want er stond een bezoek aan dr. Özer bij het VUmc gepland.
Gewoon een controle van de borstoperatie.
En daar de A4 gisteren ook al helemaal dicht zat maar op tijd vertrokken.

Lekker vroeg in het VU, ontbijten en door naar de wachtruimte van de poli V. Daar nog een kop koffie en afwachten.

Komt er een leuk meiden stelletje aanschuiven.
De een bloednerveus, op den duur zei ze tegen haar lief: “Ik hoor net dat de arts een vrouw is ben ik wel heel blij mee”. Zij kwam dus voor een kleine correctie. Vriendin vroeg aan haar of ze nog moest vragen of ze mee de spreekkamer in mocht.

En ze hadden lopen zoeken en waren gelukkig nog net op tijd.

Toen kwam de assistente mij vragen of ik door een andere arts gezien wilde worden daar dr. Özer verlaat was door een spoedgevalletje. Ik vroeg loopt het ver uit? Ongeveer twintig minuten, nou die waren we al voorbij en ik zie achter haar rug Özer naar binnen lopen.
“Nee ik wacht wel even”. Kwestie van veel vertrouwen in de/je arts en geen ander.
Zodoende ontstond er een leuk gesprek tussen de dames en mij.

Gelukkig kon ik de jongedame op haar gemak stellen over dr. Özer.
Haar vertelt dat ze, wat mij betreft, de beste chirurge heeft en dat het een geweldig en warme persoonlijkheid is.

Na tien minuten werd ik naar binnen geroepen.

En zoals altijd een warme begroeting door dr. Özer.

Lekker gerustgesteld door haar controle, het zag er allemaal goed uit en bevrijdende antwoorden op mijn vragen.
De sportbeha is enkel nog benodigd tijdens het sporten en niet meer 24/7 heerlijk.

Ik mag weer gaan sporten, maar langzaam en rustig opbouwen en rekening houden met de wonden aan de binnenkant.

Dus alles verloopt goed. Ook het weer was opgeknapt en de zon scheen al heerlijk bij mijn buitenkomst.

De terugrit naar huis aangevangen en Esther een berichtje gedaan dat alles goed was en we lekker samen zouden gaan lunchen.

Nu vraagt natuurlijk menig lezer zich af waarom dit stuk dan beginnen met “Vrijdag de 13de”?

Nou bij thuiskomst blijkt dat er met mijn auto beter geen meter meer gereden kan worden. De versnellingsbak is naar de Opelhemel. Dus dit wordt weer een rib uit het lijf voor reparatie. Maar goed de auto wordt zondag weggebracht zodat men maandag vroeg kan beginnen en dan is mijn heerlijke Opel uiterlijk woensdag weer thuis.

Toch een mooie dag geworden door de goede berichten over het herstel en weer mogen sporten, beginnersniveau maar dat gaat spoedig weer goed komen.

Heerlijk geluncht met mijn schat en weer door haar verwend met een mooie grote braadpan voor onze nieuwe keuken. 

Heerlijk van de zon en de rust genoten.

En nu wens ik iedereen een welgemeend welterusten.

Ik ga nog even digitaal lingerie (uitzoeken en) kopen.

 

Liefs,

       Inge  πŸ’‹πŸ’‹πŸ’‹

 

28. aug, 2019

Vandaag op tijd begonnen om de makelaar van de koopster te ontvangen.
Ondertussen wat dozen gevuld met foto’s en vazen en andere prularia.
Wel opgelet dat ze niet boven het voor mij toegestane gewicht komen.

Nadat de makelaar is vertrokken neem ik afscheid van Esther die hier verder gaat en vertrek ik naar ons nieuwe adres.

Onderweg even de vitrage bij de stomerij ophalen. 

Bij ons nieuwe paleisje aangekomen eerst maar eens de ramen open en genieten van het uitzicht.
De muziek aan en de haken weer in de vitrage geregen, ophangen en genieten die zijn opgeknapt van de stomerij.

Daarna de hoge tafel en bijbehorende krukken van nieuwe antikrasvilten voorzien.

Dan aan de schoonmaak. Eerst maar eens stofzuigen en tot de ontdekking komen dat dit op sommige plekken lang geleden is. Vervolgens de vloeren dan maar stomen en ook alle vloeren maar gelijk aanpakken.

Best druk en warm, maar het doel maakt veel goed. Ik geniet.

Dan rond een uurtje of vier maar even weer mijn privemomentje gepakt.
Om vervolgens heerlijk in bad te gaan. Eindelijk, weken naar uitgekeken. Maar ja, na de operatie mag je de eerste zes weken niet in bad.
Dus dat werd genieten en languit in bad kunnen liggen. Heerlijk.

Als ik later thuiskom geniet Esther van een welverdiende slaap en zie ik dat die ook flink is opgeschoten.

Van mij, ons mag het zondag zijn.
Zaterdag gaan we over, eindelijk naar ons nieuwe paleisje…… Ons Thuis.  

 

Fijne avond. 

26. aug, 2019

Sinds donderdag 15 augustus, de ondertekening van de koopakte van ons paleisje, zijn Esther en ik best druk.
Gelukkig krijgen we heel veel hulp van Vicky, lieverd je bent een topvriendin.

Maar goed Vicky en Esther zijn best druk geweest met het voorbereiden voor het witten en sauzen. Vloeren beschermen met plastic, plinten en dergelijke afplakken en ga maar door.

Ik mocht van de dames echt niet verven of sauzen, als ik in de buurt kwam van een kwast of verfroller werd er gevraagd “Wat denk jij te gaan doen?”. πŸ€”

Dus mocht ik de inwendige mens verzorgen en de boodschappen doen. Ook de overige benodigdheden aan mogen slepen. Tijdens het klussen van de dames kom je er best achter dat er hier en daar wat vergeten is aan te schaffen.

Zo kon het gebeuren dat ik de eerste zaterdag dat Vicky kwam helpen het pand maar verlaten heb, want zitten toekijken is niets voor mij.
Dat eerste weekend zijn we overigens heerlijk uit eten geweest.

 

Afgelopen vrijdag een keuken besteld en deze wordt eind september geplaatst, Ik ben nog verrast door mijn lief met iets wat ik graag heb, maar dat laten we nog even in het midden. 🀭 

Daarna Vicky opgepikt in Leiden en door naar Alphen.

De vitrage eraf voor de stomerij. Gelijk een boodschappenlijstje gemaakt voor het eten van zaterdag, ik ga lekker koken voor de dames.

De zaterdag ging Esther al op tijd weg om samen met Vicky te gaan beginnen.

Ik bleef thuis om de koopster van ons appartement op te wachten. Deze kwam de maten nemen van de verschillende ruimten.

Daarna nog snel het laatste restant voor de maaltijd van vanavond gehaald.

Vervolgens mocht ik mij uitleven op de kleinere stukken in de loggia. Om deze te sauzen. Ik denk dat de dames het wel door hadden, dat krijgen we niet uit haar hoofd. πŸ™‚

Dus aan de gang, de dames waren al als de brandweer gegaan. Vicky deed ook nog even de muur van de loggia, want uiteraard is dat te groot en mocht ik dus niet doen.

Aan het eind van de middag zitten de woonkamer, slaapkamer, gang en loggia er helemaal in.

’s Avonds heerlijk mogen koken voor de dames, eindelijk iets mogen doen. En dan is het genieten van het feit dat alles is opgegaan. Er is zelfs geen uitje overgebleven.

Zondags weer druk. Naar de Makro, naar moeders en daarna weer door met inpakken wegbrengen, uitpakken.

Samen met Esther tot de conclusie dat we een probleempje hebben, te weinig kastruimte. Na acht kledingdozen zijn onze kasten nog niet leeg maar op het nieuwe appartement zijn de twee aanwezige kledingkasten niet genoeg voor ons. En dan moeten al onze hakken en dergelijke nog over.

Goed, ik ging moedig aan de gang om in mijn eentje de kledingkasten uit te soppen, dat was nodig. En ja met blote zweterige voeten op een metalentrap is ook wel vragen om ………

Ik viel dus van de trap, proberen de val te breken, want ja je wil toch niet op de nieuw verkregen vallen, en de zes weken zijn ook nog niet voorbij.

Nou geloof me ze werken niet als airbags, kolere wat deed en doet dat zeer. 

Gelukkig ving de rechterschouder de grootste klap op, maar met de linker boobie tegen de spiegeldeur was ook geen pretje.

Goed met pijnstilling gaan slapen en de maandag ochtend samen weer door.

Maandag weer inpakken, uitpakken. Schoonmaken. Want ja als ik nog voorlopig in deze keuken moet werken dan dienst die wel schoon te zijn.

Genieten van hoe de muren geworden zijn, en zeer zeker genieten van het vele licht in de woonkamer.

’s Middags de nagels laten verwennen door Ellen en nog even bijkleppen met Rachelle.

Daarna het eten en de nieuwe hakken op halen. πŸ™‚

’s Avonds weer naar het nieuwe appartement want er komt nog een monteur kijken wat voor een CV ketel we willen en hoe die geplaatst gaat worden.

Kijk zo kan het ook Energiewacht, Feenstra en weet ik veel welke vele installatiebureaus we niet hebben gehad. Esther heeft zich vijf weken helemaal suf gefotografeerd en telkens stelden de grote installatiebedrijven weer andere eisen, maar wilden iet iemand sturen die kwam kijken.

Deze regionale installateur kwam kijken, deed een geweldig aanbod, kan snel leveren en monteren en neemt ook nog even de mechanische ventilatie mee ter vervanging.
Alles geregeld in een deal, dank Gillis.

Nu even rust met een lekker glas wijn op de bank genieten van mijn maandagavondprogramma.

Iedereen voor straks een welgemeend welterusten.

 

1. aug, 2019

Vandaag moest ik voor controle naar het VUmc.
Eerst wachten op mijn lieftallige vrouw en chauffeuse Esther.
Zij moest eerst uit de nachtdienst thuis komen om mij naar het VU te brengen.

Eenmaal in het VUmc hoefden wij niet lang t wachten alvorens de arts assistent ons kwam halen. (Onze vriendin geniet van een welverdiende vakantie)

Bij controle bleek alles goed en goed te genezen. Voor het eerst de kleine littekens gezien en blij mee. Dit is een van de vele redenen dat ik/ wij voor dr. Özer kozen.

Toen de antwoorden op mijn vragenlijstje.

Ja, ik mag voorzichtig weer beginnen met de cardio met de mededeling; geen crosstrainer, geen zwaaiende armen op de loopband en GEEN krachttraining.

Ik mag weer volledig douchen, heerlijk zeker na bovenstaande 😀

Ja, ik mag weer een normale hand- schoudertas dragen mits deze niet boven de vier kilo komt.

Ik mag het volgende week weer gaan proberen auto te rijden, geen gordel is op eigen risico en gordel achterlangs ook.

Ook mag ik weer op mijn zij slapen, maar de sportbeha blijft om.

En NEE ik mag GEEN muren sauzen of verhuisdozen tillen. Dit vind ik erg want nu moet Esther straks alles alleen doen.

De volgende controle staat weer gepland bij dr. Özer op 13 september heel vroeg. Zij gaat me dan vertellen wat ik vanaf die dag weer mag gaan doen.

De assistent wist zich goed in te dekken en dr. Özer had hem schijnbaar goed ingelicht.

U bent weer bijgepraat/ geschreven.

Fijne dag en avond.

22. jul, 2019

Voor de geïnteresseerden.

Afgelopen dagen goed doorgekomen. Zoals al eerder gezegd het was met paracetamolletjes te doen.
Gisteren bij Ma op bezoek geweest en ja, je voelt elke drempel en bobbel in de weg.

Mocht ik vorige week iets te dubieus of ontevreden geklonken hebben. Nadat ik in het weekend een beha-wissel kon doen, kon ik dus ook het resultaat zelf aanschouwen. En ik ben meer dan tevreden.

De tape was er in het Amstelland al afgehaald maar toen werden er nog twee kleine tapjes over de wondjes onder de borst geplaatst tegen het eventuele nabloeden.
Dus ja, stil blijven zitten, armen iets omhoog maar weer niet te hoog. Laat je trouwens ook wel uit je hoofd.

Maar zondag zelf kunnen kijken voor de passpiegel en meer dan tevreden. Wederom een groot en gemeend dank je wel Dr. M. Özer.
Wat ben ik blij dat ik deze vrouw als chirurge heb gekozen.

Vandaag gaat alles al een stuk gemakkelijker. Ik kan mijn armen weer meer bewegen. Alles is wel geel en beurs en voelt nog stram.

Ook de dag door gekomen zonder de paracetamol. Je voelt het maar zoals een vriendin ooit zei “Als je denk dat je doodgaat, kun je nog 25 km door”. Nou dan kan ik nog zeker vijftig door.

Vandaag boodschapjes gedaan in de Atlas. Ga ik de andere kant op en hoef ik niet langs de sportschool, want dat mis ik, mijn sporten. En ik niet alleen, mijn lichaam ook maar dat is van latere zorg, komt wel weer goed.

Ik ben gelukkig met wat het nu is en het kan alleen maar mooier worden.
Of zoals een (andere) vriendin zegt “Je hebt er tiet veur”

Ja, en daar moet je even aan wennen. Dat er meer is en daardoor minder ruimte overblijft. Met ander woorden; de deuren mogen iets wijder open. 😀

Ik wens jullie een mooie avond en een pracht week.

#eengelukkigeinge.